Aviabiletebi avia.ge
მთავარი წაკითხვა გვერდი 798

აზიმაკი 500მგ #3კაფს GMP

აზიმაკი 500მგ 
(Azithromycin)


შემადგენლობა

პრეპარატის ერთი კაფსულა შეიცავს აქტიური ნივთიერების - აზითრომიცინის 250 მგ-ს ან 500 მგ-ს.

მოქმედების მექანიზმი

მაკროლიდების ჯგუფის აზალიდების ქვეჯგუფის ფართო სპექტრის მოქმედების ანტიბიოტიკი. ანთებით კერაში მაღალი კონცენტრაციით მოხვედრილი პრეპარატი მოქმედებს ბაქტერიციდულად. აზიმაკი აქტიურია გრამდადებითი (სტაფილოკოკი, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზას მაპროდუცირებელი, სტრეპტოკოკი) და გრამუარყოფითი (ენტეროკოკი, ნაწლავისა და ჰემოფილური ჩხირი) ბაქტერიების, მიკოპლაზმის, ლეგიონელას, ბაქტეროიდების, ქლამიდიას და სხვა მიმართ.
აზითრომიცინი მჟავე არეში მდგრადობისა და ლიპოფილური თვისებების გამო სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. პრეპარატის 500 მგ-ის მიღების შემდეგ Cmax შეადგენს 0,4 მგ/ლ, ამასთან უჯრედებსა და ქსოვილებში მისი კონცენტრაცია 10-50-ჯერ მეტია, ვიდრე შრატში; ინფექციის კერაში კონცენტრაცია 24-34 %-ით მეტია, ვიდრე ჯანმრთელ ქსოვილში და კორელაციას განიცდის ანთების შედეგად განვითარებული შეშუპების ხარისხის შესაბამისად. აზითრომიცინის ბიოშეღწევადობა შეადგენს 37%-ს. ანთებით კერაში პრეპარატის ბაქტერიციდული კონცენტრაცია შენარჩუნებული რჩება უკანასკნელი დოზის მიღებიდან 5-7 დღის განმავლობაში.

ჩვენება
პრეპარატისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები:
- სასუნთქი სისტემის ინფექციები (ბრონქიტი, ბაქტერიული და ატიპიური პნევმონია);
- ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები (ანგინა, სინუსიტი, ტონზილიტი, შუა ყურის ანთება);
- ქუნთრუშა;
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (წითელი ქარი, იმპეტიგო, მეორადად ინფიცირებული დერმატოზები);
- უროგენიტალური ტრაქტის ინფექციები (გაურთულებელი ურეთრიტი და/ან ცერვიციტი);
- ლაიმას დაავადება (ბორელიოზი);
- Helicobacter pylori-სთან ასოცირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებები.

უკუჩვენება
პრეპარატის დანიშვნის უკუჩვენებაა ანამნეზში მაკროლიდების ჯგუფის პრეპარატებისადმი მაღალი მგრძნობელობა.
უსაფრთხოების ზომები
აზიმაკი და ანტაციდური პრეპარატების ერთდროული დანიშვნისას საჭიროა მიღებებს შორის 2 საათიანი ინტერვალის დაცვა. არ აღინიშნება აზიმაკისა და თეოფილინის, პერორალური ანტიკოაგულანტების, კარბამაზეპინის, ფენიტოინის, დიგოქსინის, ციკლოსპორინისა და ერგოტამინის ურთიერთგავლენა.
დიდი სიფრთხილეა საჭირო ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციების მძიმე დარღვევების დროს. ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში ინიშნება მხოლოდ სასიცოცხლო ჩვენებით.
დოზის გადაჭარბებისას: ძლიერი გულისრევა, ღებინება, ფაღარათი, სმენის დროებითი დაკარგვა.

დოზირება და მიღების წესი
აზიმაკი ინიშნება აუცილებლად ჭამამდე 1 სთ-ით ადრე ან ჭამიდან 2 სთ-ის შემდეგ, დღეში ერთხელ.
მოზრდილებში სასუნთქი სისტემის ინფექციების, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების დროს პირველ დღეს ინიშნება 500 მგ ერთხელ დღეში, II დღიდან V დღემდე 250-250 მგ დღიური დოზა; ან 500 მგ/დღეში სამი დღის განმავლობაში (თერაპიული კურსი მოიცავს სულ 1.5 გ-ს).
უროგენიტალური ტრაქტის მწვავე ინფექციების დროს ინიშნება ერთჯერადად 1 გ. ლაიმას დაავადების (ბორელიოზის) პირველი სტადიის (ერყტჰემა მიგრანს) სამკურნალოდ პირველ დღეს ინიშნება 1 გ ერთ მიღებაზე, მეორე დღიდან მეხუთე დღემდე ყოველდღიურად 500 მგ (თერაპიული კურსი მოიცავს 3 გ-ს).
ბავშვებში დოზის კორელაცია ხდება მასის გათვალისწინებით. 10 კგ-ზე მეტი მასის მქონე ბავშვებში – პირველ დღეს 10 მგ/კგ; შემდეგი ოთხი დღე – 5 მგ/კგ დღიური დოზა, ან შესაძლებელია სამდღიანი კურსის ჩატარება დღიური დოზით 10 მგ/კგ. თერაპიული კურსი მოიცავს სულ 30 მგ/კგ სხეულის წონაზე.

გვერდითი მოვლენები
იშვიათად - გულისრევა, ღებინება, ფაღარათი, ტკივილი ეპიგასტრიუმში, მეტეორიზმი; ღვიძლის ფერმენტების ტრანზიტორული მატება; გამონაყარი.

ვარგისიანობა და შენახვის პირობები
პრეპარატის ვარგისიანობის ვადაა 3 წელი, ინახება 10-250C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ, მშრალ, ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე!

დანიშნულება
ექიმის რეცეპტის მიხედვით!

მწარმოებელი ფირმა: 
შ.პ.ს. “ჯი-ემ-პი” (საქართველო)

აზიმაკი 250მგ #6კაფს GMP

 


შემადგენლობა

პრეპარატის ერთი კაფსულა შეიცავს აქტიური ნივთიერების - აზითრომიცინის 250 მგ-ს ან 500 მგ-ს.

მოქმედების მექანიზმი

მაკროლიდების ჯგუფის აზალიდების ქვეჯგუფის ფართო სპექტრის მოქმედების ანტიბიოტიკი. ანთებით კერაში მაღალი კონცენტრაციით მოხვედრილი პრეპარატი მოქმედებს ბაქტერიციდულად. აზიმაკი აქტიურია გრამდადებითი (სტაფილოკოკი, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზას მაპროდუცირებელი, სტრეპტოკოკი) და გრამუარყოფითი (ენტეროკოკი, ნაწლავისა და ჰემოფილური ჩხირი) ბაქტერიების, მიკოპლაზმის, ლეგიონელას, ბაქტეროიდების, ქლამიდიას და სხვა მიმართ.
აზითრომიცინი მჟავე არეში მდგრადობისა და ლიპოფილური თვისებების გამო სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. პრეპარატის 500 მგ-ის მიღების შემდეგ Cmax შეადგენს 0,4 მგ/ლ, ამასთან უჯრედებსა და ქსოვილებში მისი კონცენტრაცია 10-50-ჯერ მეტია, ვიდრე შრატში; ინფექციის კერაში კონცენტრაცია 24-34 %-ით მეტია, ვიდრე ჯანმრთელ ქსოვილში და კორელაციას განიცდის ანთების შედეგად განვითარებული შეშუპების ხარისხის შესაბამისად. აზითრომიცინის ბიოშეღწევადობა შეადგენს 37%-ს. ანთებით კერაში პრეპარატის ბაქტერიციდული კონცენტრაცია შენარჩუნებული რჩება უკანასკნელი დოზის მიღებიდან 5-7 დღის განმავლობაში.

ჩვენება
პრეპარატისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები:
- სასუნთქი სისტემის ინფექციები (ბრონქიტი, ბაქტერიული და ატიპიური პნევმონია);
- ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები (ანგინა, სინუსიტი, ტონზილიტი, შუა ყურის ანთება);
- ქუნთრუშა;
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (წითელი ქარი, იმპეტიგო, მეორადად ინფიცირებული დერმატოზები);
- უროგენიტალური ტრაქტის ინფექციები (გაურთულებელი ურეთრიტი და/ან ცერვიციტი);
- ლაიმას დაავადება (ბორელიოზი);
- Helicobacter pylori-სთან ასოცირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებები.

უკუჩვენება
პრეპარატის დანიშვნის უკუჩვენებაა ანამნეზში მაკროლიდების ჯგუფის პრეპარატებისადმი მაღალი მგრძნობელობა.
უსაფრთხოების ზომები
აზიმაკი და ანტაციდური პრეპარატების ერთდროული დანიშვნისას საჭიროა მიღებებს შორის 2 საათიანი ინტერვალის დაცვა. არ აღინიშნება აზიმაკისა და თეოფილინის, პერორალური ანტიკოაგულანტების, კარბამაზეპინის, ფენიტოინის, დიგოქსინის, ციკლოსპორინისა და ერგოტამინის ურთიერთგავლენა.
დიდი სიფრთხილეა საჭირო ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციების მძიმე დარღვევების დროს. ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში ინიშნება მხოლოდ სასიცოცხლო ჩვენებით.
დოზის გადაჭარბებისას: ძლიერი გულისრევა, ღებინება, ფაღარათი, სმენის დროებითი დაკარგვა.

დოზირება და მიღების წესი
აზიმაკი ინიშნება აუცილებლად ჭამამდე 1 სთ-ით ადრე ან ჭამიდან 2 სთ-ის შემდეგ, დღეში ერთხელ.
მოზრდილებში სასუნთქი სისტემის ინფექციების, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების დროს პირველ დღეს ინიშნება 500 მგ ერთხელ დღეში, II დღიდან V დღემდე 250-250 მგ დღიური დოზა; ან 500 მგ/დღეში სამი დღის განმავლობაში (თერაპიული კურსი მოიცავს სულ 1.5 გ-ს).
უროგენიტალური ტრაქტის მწვავე ინფექციების დროს ინიშნება ერთჯერადად 1 გ. ლაიმას დაავადების (ბორელიოზის) პირველი სტადიის (ერყტჰემა მიგრანს) სამკურნალოდ პირველ დღეს ინიშნება 1 გ ერთ მიღებაზე, მეორე დღიდან მეხუთე დღემდე ყოველდღიურად 500 მგ (თერაპიული კურსი მოიცავს 3 გ-ს).
ბავშვებში დოზის კორელაცია ხდება მასის გათვალისწინებით. 10 კგ-ზე მეტი მასის მქონე ბავშვებში – პირველ დღეს 10 მგ/კგ; შემდეგი ოთხი დღე – 5 მგ/კგ დღიური დოზა, ან შესაძლებელია სამდღიანი კურსის ჩატარება დღიური დოზით 10 მგ/კგ. თერაპიული კურსი მოიცავს სულ 30 მგ/კგ სხეულის წონაზე.

გვერდითი მოვლენები
იშვიათად - გულისრევა, ღებინება, ფაღარათი, ტკივილი ეპიგასტრიუმში, მეტეორიზმი; ღვიძლის ფერმენტების ტრანზიტორული მატება; გამონაყარი.

ვარგისიანობა და შენახვის პირობები
პრეპარატის ვარგისიანობის ვადაა 3 წელი, ინახება 10-250C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ, მშრალ, ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე!

დანიშნულება
ექიმის რეცეპტის მიხედვით!

მწარმოებელი ფირმა: 
შ.პ.ს. “ჯი-ემ-პი” (საქართველო)

აზიმაკი 200მგ/5მლ 15მლ სუსპ.

შეფუთვა:  სუსპენზია 
საერთ. დასახელება:  Azitromicin
დოზა:  200მგ/5მლ მგ 
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:  მაკროლიდები. 
შემადგენლობა 
მომზადებული  სუსპენზიის  ყოველი  5  მლ შეიცავს  200  მგ  აზითრომიცინს.  ფლაკონი განკუთვნილია  პერორალურად  მისაღები  15  მლ სუსპენზიის  მოსამზადებლად. 
დამხმარე  ნივთიერებები:  სუკროზა,  ჰიდროქსიპროპილცელულოზა,  ნატრიუმის ფოსფატი(უწყლო),  ქსანტანის  ფისი,  ალუბლის  არომატიზატორი, ვანილის  არომატიზატორი, ბანანის  არომატიზატორი. 
მოქმედების  მექანიზმი 
მაკროლიდების  ჯგუფის  აზალიდების  ქვეჯგუფის  ფართო  სპექტრის  მოქმედების  ანტიბიოტიკი.  მოქმედების  მექანიზმი  დაკავშირებულია  მიკროორგანიზმების  ცილების  ბიოსინთეზის დარღვევასთან, რაც რიბოსომების  50შ-სუბერთეულთან  შეკავშირებით  მიიღწევა.  ანთებით  კერაში  მაღალი  კონცენტრაციით  მოხვედრილი  პრეპარატი  მოქმედებს  ბაქტერიციდულად. 
აზიმაკი  აქტიურია  გრამდადებითი  აერობული  ბაქტერიების  მიმართ:  შტრეპტოცოცცუს  პნეუმონიაე, შ. პყოგენეს, შ. აგალაცტიაე, შ. ვირიდანს, С, F  და  G ჯგუფის  სტრეპტოკოკები,  შტაპჰყლოცოცცუს აურეუს, შ. ეპიდერმიდის. არ  მოქმედებს  ერითრომიცინისადმი  მდგრად გრამდადებით  ბაქტერიებზე.აქტიურია  გრამუარყოფითი  აერობული  მიკროორგანიზმების 
მიმართ: Hაემოპჰილუს ინფლუენზაე, H. პარაინფლუენზაე, Н. დუცრეყი, Mორახელლა ცატარრჰალის, Bორდეტელლა პერტუსსის, В. პარაპერტუსსის, Nეისსერია გონორრჰოეაე, N. მენინგიტიდის, Bრუცელლა მელიტენსის, Hელიცობაცტერ პყლორი, Gარდნერელლა ვაგინალის. 
აქტიურია ჩამპყლობაცტერ ჯეჯუნი-ს,  ზოგიერთი  ანაერობული  მიკროორგანიზმის  მიმართ: 
ჩლოსტრიდიუმ პერფრინგენს, ასევე  - Mიცობაცტერია ავიუმ ცომპლეხ,  და  უჯრედშიდა  და  სხვა მიკროორგანიზმების  მიმართ,  მათ  შორის: Lეგიონელლა პნეუმოპჰილა, ჩჰლამყდია ტრაცჰომატის, С. პნეუმონიაე, Mყცოპლასმა პნეუმონიაე, Uრეაპლასმა ურეალყტიცუმ, Lისტერია მონოციტოგენეს, Bორრელია ბურგდორფერი, თრეპონემა პალლიდუმ. 
ფარმაკოკინეტიკა 
აზითრომიცინი  მჟავე  არეში  მდგრადობისა  და  ლიპოფილური  თვისებების  გამო  სწრაფად  შეიწოვება  კუჭნაწლავის  ტრაქტიდან.  პრეპარატის  500  მგ-ის  მიღების  შემდეგ  ჩმახ  შეადგენს 
0,4  მგ/ლ,  ამასთან  უჯრედებსა  და  ქსოვილებში  მისი  კონცენტრაცია  10-50-ჯერ  მეტია, ვიდრე  შრატში;  ინფექციის  კერაში  კონცენტრაცია  24-34  %-ით  მეტია,  ვიდრე  ჯანმრთელ  ქსოვილში  და  კორელაციას  განიცდის  ანთების  შედეგად  განვითარებული  შეშუპების  ხარისხის შესაბამისად.  აზითრომიცინის  ბიოშეღწევადობა  შეადგენს  37%-ს.  ანთებით  კერაში 
პრეპარატის  ბაქტერიციდული  კონცენტრაცია  შენარჩუნებულია  უკანასკნელი  დოზის მიღებიდან  5-7  დღის  განმავლობაში.  მეტაბოლიზდება  ღვიძლში.  ნახევარგამოყოფის  პერიოდი ხანგრძლივია  -  60-76  საათი.  გამოიყოფა  ძირითადად  ნაღვლის  საშუალებით  შეუცვლელი სახით,  მცირედ  -  შარდის  გზით. 
ჩვენება 
პრეპარატისადმი  მგრძნობიარე  მიკროორგანიზმებით  გამოწვეული  ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები:

  • სასუნთქი სისტემის ინფექციები (ბრონქიტი, ბაქტერიული და ატიპიური პნევმონია);
  • ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები (ანგინა, სინუსიტი, ტონზილიტი, შუა ყურის ანთება);
  • ქუნთრუშა;
  • კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (წითელი ქარი, იმპეტიგო, მეორადად ინფიცირებული დერმატოზები);
  • უროგენიტალური ტრაქტის ინფექციები (გაურთულებელი ურეთტირი და/ან ცერვიციტი);
  • ლაიმას დაავადება (ბორელიოზი);
  • Helicobacter pylori-თან ასოცირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებები.

დოზირება და მიღების  წესი 
აზიმაკის  სუსპენზია  ინიშნება  აუცილებლად  ჭამამდე  1  სთ-ით  ადრე  ან  ჭამიდან  2  სთ-ის შემდეგ,  დღეში  მხოლოდ  ერთხელ. აზიმაკის  სუსპენზიის  დანიშვნა  რეკომენდებულია  6  თვეზე  მეტი  ასაკის  ბავშვებსა  და მოზარდებში. 
სუსპენზიის  მომზადების  წესი: 
10  მლ  წყლის  დამატების  შემდეგ  დასაშვებია  ფლაკონში  15  მლ-ზე  მეტი  სუსპენზიის არსებობა,  რაც  განპირობებულია  პრეპარატის  სპეციფიკური  სისქით.  მიღებული  სუსპენზიის ყოველი  5  მლ  შეიცავს  200  მგ  აზითრომიცინს. 
სუსპენზიის  მიღების  წესი: 
სუსპენზიის  მიღების  შემდეგ  დასაშვებია  რამდენიმე  ყლუპი  ჩაის  მიღება,  რათა  პირის  ღრუდან ჩამოირეცხოს  ნარჩენი  სუსპენზია. 
დოზირება  მოზრდილებში  (მათ  შორის  ასაკოვან  პაციენტებში): 
მოზრდილებში  აზიმაკის  რეკომენდებული  დოზაა  500  მგ  დღეში  ერთხელ,  სამი  დღის მანძილზე,  თერაპიული  კურსი  მოიცავს  სულ  1500  მგ-ს.  ალტერნატივის  სახით,  დასაშვებია იგივე  დოზის  5  დღეზე  გადანაწილება:  პირველ  დღეს  ინიშნება  500  მგ  ერთხელ  დღეში,  II დღიდან  V  დღემდე  250  მგ  ყოველდღე;  უროგენიტალური  ტრაქტის  მწვავე  ინფექციების 
დროს  ინიშნება  ერთჯერადად  1  გ. 
დოზირება  ბავშვებსა  და  მოზარდებში: 
ზოგადად,  სტრეპტოკოკული  ფარინგოტონზილიტის  მკურნალობის  გარდა,  აზიმაკის სუსპენზიის  დღიური  დოზაა  10  მგ/კგ  წონაზე,  3  დღის  განმავლობაში.  ალტერნატივის  სახით, 
დასაშვებია  იგივე  დოზის  5  დღეზე  გადანაწილება:  პირველ  დღეს  ინიშნება  10  მგ/კგ  წონაზე ერთხელ  დღეში,  II  დღიდან  V  დღემდე  5  მგ/კგ  წონაზე  ყოველდღე; 
რეკომენდებულია  შემდეგი  დოზირების  დაცვა  წონის  გათვალისწინებით: 
15  კგ-ზე  ნაკლები:  10  მგ/კგ  დღეში  ერთხელ,  3  დღის  განმავლობაში;  ალტერნატივის  სახით, 
10  მგ/კგ-ზე  პირველ  დღეს,  შემდგომ  -  5  მგ/კგ  4  დღის  განმავლობაში.  ინიშნება  დღეში ერთხელ. 
15-25  კგ:  200  მგ/დღეში  (მხოლოდ  ერთ  მიღებაზე)  3  დღის  განმავლობაში;  ალტერნატივის სახით,  200  მგ  პირველ  დღეს,  შემდგომ  -  100  მგ  4  დღის  განმავლობაში.  ინიშნება  დღეში ერთხელ. 
26-35  კგ:  300  მგ/დღეში  (მხოლოდ  ერთ  მიღებაზე)  3  დღის  განმავლობაში;  ალტერნატივის სახით,  300  მგ  პირველ  დღეს,  შემდგომ  150  მგ  4  დღის  განმავლობაში.  ინიშნება  დღეში ერთხელ. 
36-45  კგ:  400  მგ/დღეში  (მხოლოდ  ერთ  მიღებაზე)  3  დღის  განმავლობაში;  ალტერნატივის 
სახით,  400  მგ  პირველ  დღეს,  შემდგომ  200  მგ  4  დღის  განმავლობაში.  ინიშნება  დღეში ერთხელ. 
45  კგ-ზე  მეტი:  იგივე  დოზა  რაც  მოზრდილებში  (500  მგ/დღეში,  მხოლოდ  ერთ  მიღებაზე,  3 დღის  განმავლობაში). 
სტრეპტოკოკული  ფარინგოტონზილიტის  სამკურნალოდ  ინიშნება  20  მგ/კგ-ზე  დღეში,  3 დღის  განმავლობაში,  მაქსიმალური  დღიური  დოზის  -  500  მგ-ის  გადაუჭარბებლად. 
უსაფრთხოების  ზომები 
აზითრომიცინი  სიფრთხილით  ინიშნება  პაციენტებში  ღვიძლისა  და/ან  თირკმლის  ფუნქციების დარღვევით,  არითმიით  ან  Qთ  ინტერვალის  გახანგრძლივებით.  დოზის  გამოტოვების  შემთხვევაში,  გამოტოვებული  დოზა  უნდა  მიიღონ  შეძლებისდაგვარად მალე,  ხოლო  შემდგომი  დოზა - 24  საათიანი  ინტერვალის  დაცვით. 
ორსულობა  და  ლაქტაციის  პერიოდი 
ორსულობისა  და  ლაქტაციის  პერიოდში  ინიშნება  მხოლოდ  სასიცოცხლო  ჩვენებით,  როცა მისი  გამოყენების  აუცილებლობა  დედისთვის,  აჭარბებს  ნაყოფზე  ან  ბავშვზე  გავლენის პოტენციურ  რისკს. 
დოზის  გადაჭარბება 
სიმპტომები:  გულისრევა,  ღებინება,  ფაღარათი,  სმენის  დროებითი  დაკარგვა. 
მკურნალობა:  სიმპტომური. 
 
ავტომობილისა  და  სხვა  მექანიკური  საშუალებების  მართვაზე  გავლენა 
პრეპარატი  გავლენას  არ  ახდენს  ავტომობილისა  და  სხვა  მექანიკური  საშუალებების მართვაზე. 
სხვა  სამკურნალო  საშუალებებთან  ურთიერთქმედება 
აზიმაკი  და  ანტაციდური  (ალუმინისა  და  მაგნიუმის  შემცველი)  პრეპარატები,  საკვების მიღება  და  ეთანოლი  მნიშვნელოვნად  ამცირებენ  აზითრომიცინის  შეწოვას.  ამიტომ ანტაციდებთან  ერთდროული  დანიშვნისას  ან  საკვების  მიღებისას,  აუცილებელია  აზიმაკი დაინიშნოს  მათ  მიღებამდე  1  საათით  ადრე,  ან  მიღებიდან  2  საათის  შემდეგ. 
არ  აღინიშნება  აზიმაკისა  და  თეოფილინის,  პერორალური  ანტიკოაგულანტების, კარბამაზეპინის,  ფენიტოინის,  დიგოქსინის,  ციკლოსპორინის  ურთიერთგავლენა. მაკროლიდების  ერგოტამინთან  და  დიჰიდროერგოტამინთან  ერთდროული  გამოყენებისას, შესაძლებელია,  მათი  ტოქსიკური  მოქმედება  გამოვლინდეს  (სისხლძარღვების  სპაზმი, 
დიზესთეზია). ლინკოზამინი  ამცირებს,  ხოლო  ტეტრაციკლინი  და  ქლორამფენიკოლი  აძლიერებენ აზითრომიცინის  ეფექტურობას. 
ვარფარინისა  და  აზითრომიცინის  ერთდროულად  დანიშვნის  აუცილებლობისას,  საჭიროა პროთრომბინის  დროის  კონტროლი. 
აზითრომიცინი  ფარმაცევტულად  შეუთავსებელია  ჰეპარინთან. 
გვერდითი  მოვლენები 
აღწერილი  გვერდითი  მოვლენები  ძირითადად  სუსტად  გამოვლენილი  და  საშუალო  სიმძიმისაა, რომელიც  ქრება  პრეპარატის  მიღების  შეწყვეტისთანავე. საჭმლის  მომნელებელი  სისტემის  მხრივ:  მელენა,  ქოლესტაზური  სიყვითლე,  მეტეორიზმი, გულისრევა,  ღებინება,  დიარეა,  ყაბზობა,  მადის  დაქვეითება,  გასტრიტი,  ღვიძლის 
ფერმენტების  აქტივობის  შექცევადი  ზომიერი  მატება; 
შარდგამომყოფი  სისტემის  მხრივ:  ნეფრიტი; 
სასქესო  სისტემის  მხრივ:  ვაგინალური  კანდიდოზი; 
გულ-სისხლძარღვთა  სისტემის  მხრივ:  გულისცემის  შეგრძნება,  გულმკერდში  ტკივილი; 
ცნს-ის  და  პერიფერიული  სისტემის  მხრივ:  თავბრუსხვევა,  თავის  ტკივილი,  თავბრუსხვევა, ძილიანობა,  დაღლილობა;  ბავშვებში  -  თავის  ტკივილი  (შუა  ყურის  ანთების  მკურნალობის დროს),  ჰიპერკინეზია,  დაძაბულობა,  ნევროზულობა,  ძილის  მოშლა; 
ალერგიული  რეაქციები:  კანზე  გამონაყარი,  კვინკეს  შეშუპება,  ჭინჭრის  ციება, კონიუნქტივიტი; 
დერმატოლოგიური  რეაქციები:  ფოტოსენსიბილიზაცია,  ქავილი; 
ლაბორატორიული  მაჩვენებლების  მხრივ:  ერთეულ  შემთხვევაში  -  ნეიტროფილია, ეოზინოფილია  (მაჩვენებლები  ნორმას  უბრუნდება  პრეპარატის  მიღების  შეწყვეტიდან  2-3 კვირაში). 
ვარგისობა  და  შენახვის  პირობები 
პრეპარატი  ინახება  15-25 C  ტემპერატურაზე.  პრეპარატის  ვარგისობის  ვადა  -  4  წელი. 
მომზადებული  სუსპენზია  ვარგისია  10  დღის  განმავლობაში  15-25 C  ტემპერატურაზე შენახვის  პირობებში. 
ინახება  ბავშვებისათვის  ხელმიუწვდომელ  ადგილზე! 
გამოშვების  ფორმა 
ფხვნილი  პერორალურად  მისაღები  სუსპენზიის  მოსამზადებლად  -  200  მგ/5  მლ  (15  მლ) მინის  ფლაკონში  ალუმინის  თავსახურით;  მეორადი  შეფუთვა:  მუყაოს  კოლოფში  მოთავსებულია  1  ფლაკონი,    პლასტმასის  პერფორირებულ  საცობთან  და  დოზირებულ შპრიცთან  ერთად. 
აფთიაქიდან  გაცემის  პირობები 
ფარმაცევტული  პროდუქტის  ჯგუფი  II  (გაიცემა  ექიმის  რეცეპტით).

აზიბიოტი 500მგ #3კაფს

პრეპარატის მიღებამდე ყურადღებით გაეცანით მოცემული ფურცელ-ჩანართის შინაარსს.
- შეინახეთ ფურცელი-ჩანართი. შეიძლება დაგჭირდეთ მისი კვლავ წაკითხვა.
- დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, დაუკავშირდით ექიმს ან ფარმაცევტს.
- მოცემული პრეპარატი დანიშნულია პირადად თქვენთვის. არ გადასცეთ ის სხვებს. პრეპარატმა შეიძლება ავნოს მათ იმ შემთხვევაშიც კი, თუ მათ ისეთივე სიმპტომები აღენიშნებათ, როგორიც თქვენ.
- რომელიმე გვერდითი ეფექტის გაურესებისას ან ისეთი გვერდითი ეფექტების განვითარებისას, რომელიც აღწერილი არ არის წინამდებარე ფურცელში, დაუკავშირდით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

1. რა არის აზიბიოტი და რისთვის გამოიყენება
აზიბიოტი არის მაკროლიდური ჯგუფის ანტიბიოტიკი. გამოიყენება ბაქტერიებით გამოწვეული ინფექციების სამკურნალოდ. აზიბიოტი განკუთვნილია რესპირატორული ტრაქტის ინფექციების (შუა ყურის, ყელის, ნუშისებრი ჯირკვლების, ბრონქების, ფილტვების ანთება, სინუსები), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების (ერითემა მიგრანს – ლაიმის ბორელიოზის პირველი სტადია, წითელი ქარი, იმპეტიგო და სხვა, მეორადი კანის ჩირქოვანი ანთებები) და სქესობრივად გადამდები დაავადებების (ურეთრიტი და ცერვიციტი გამოწვეული ჩჰლამყდია ტრაცჰომატის ან Nეისსერია გონორრჰოეაე-თი და შანკროიდი გამოწვეული Hაემოპჰილუს დუცრეყი-ით) სამკურნალოდ.

2. აზიბიოტის მიღებამდე
არ მიიღოთ აზიბიოტი
- თუ ხართ ალერგიული (გაქვთ მომატებული მგრძნობელობა) აზითრომიცინის ან აზიბიოტის რომელიმე სხვა ინგრედიენტის მიმართ
- თუ ხართ ალერგიული (გაქვთ მომატებული მგრძნობელობა) სხვა მაკროლიდური ანტიბიოტიკებისადმი

განსაკუთრებული სიფრთხილე გამოიჩინეთ აზიბიოტის მიღებისას
- აზიბიოტით მკურნალობის დაწყებამდე ექიმს აცნობეთ, თუ ადრე აზითრომიცინის ან სხვა მაკროლიდური ანტიბიოტიკების გამოყენებისას აღინიშნა მძიმე ალერგიული რეაქციები
- ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობისას, ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს სხვა პრეპარატის დანიშვნა, თუ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქცია მნიშვნელოვნად არის დაქვეითებული
- ანტიბიოტიკებით მკურნალობისას შეიძლება განვითარდეს არამგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით (განსაკუთრებით სოკოებით) გამოწვეული ინფექციები. აზიბიოტმა შეიძლება შეცვალოს ნაწლავური ფლორა, გამოიწვიოს ბაქტერიები, მათ შორის ჩლოსტრიდიუმ დიფფიცილე, რომელიც იწვევს დიარეას. ცალკეულ შემთხვევებში, დიარეა შეიძლება იყოს მძიმე ფორმის და ხანგრძლივად მიმდინარე. კონსულტაციისათვიის მიმართეთ ექიმს, შეიძლება საჭირო გახდეს აზიბიოტის მიღების შეწყვეტა დიარეის გამო.
- აზიბიოტით მკურნალობის დაწყებამდე, აცნობეთ ექიმს თუ გაქვთ არარეგულარული გულისცემა.

სხვა პრეპარატების მიღება
აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ ამჟამად იღებთ ან ახლო წარსულში იღებდით რაიმე სხვა პრეპარატს, მათ შორის ურეცეპტოდ გასაცემ პრეპარატებს. 
ზოგიერთ სხვა პრეპარატთან ურთიერთქმედებამ შეიძლება გამოიწვიოს აზიბიოტის ან სხვა პრეპარატების მოქმედებების დაქვეითება ან გაძლიერება. ურთიერთქმედება შეიძლება აღინიშნოს, თუ აზითრომიცინი გამოიყენება შემდეგ პრეპარატებთან ერთად:
- იმავდროულად კუჭის მჟავას შესამცირებელი (ანტაციდები); ამიტომ, აზიბიოტი უნდა მიიღოთ ანტაციდის მიღებამდე ერთი საათით ადრე ან ანტაციდის მიღებიდან ორი საათის შემდეგ,
- ქრონიკული ბრონქიტისა და ასთმის სამკურნალო (თეოფილინი),
- სისხლის შედედების პრევენციის (ვარფარინი),
- მიგრენის სამკურნალო (ერგოტის ალკალოიდები),
- იმუნური სისტემის სუპრესიის (ციკლოსპორინი),
- მაღალი არტერიული წნევისა და გულის სხვა დაავადებების სამკურნალო (დიგოქსინი),
- ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალო (ტერფენადინი),
- ტუბერკულოზის სამკურნალო (რიფაბუტინი).

მიუხედავად იმისა, რომ არავითარი ურთიერთქმედებები არ გამოვლენილა აზითრომიცინსა და შემდეგ პრეპარატებს შორის:
- ეპილეფსიური შეტევების სამკურნალო (კარბამაზეპინი),
- კუჭის მჟავას შემამცირებელი (ციმეტიდინი),
- შიდსის სამკურნალო (დიდანოზინი) და
- რევმატოიდული ართრიტისა და სახსრების სხვა ანთებების, აგრეთვე ასთმისა და ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალო (მეთილპრედნიზოლონი),

აზიბიოტთან ერთად ამ პრეპარატების მიღებამდე მიმართეთ ექიმს.

აზიბიოტის მიღება საკვებთან და სასმელთან ერთად
აზიბიოტის მიღება შეგიძლიათ საკვებთან ერთად.

ორსულობა და ლაქტაცია
ნებისმიერი პრეპარატის მიღებამდე კონსულტაციისათვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. 
ვინაიდან ორსულობის პერიოდში აზიბიოტის გამოყენების უსაფრთხოება დადგენილი არ არის, პრეპარატი მიიღება მხოლოდ მკაფიო საჭიროებისას.
აზიბიოტით მკურნალობის პერიოდში ძუძუთი კვება რეკომენდებული არ არის

ავტომობილებისა და მანქანა-მექანიზმების მართვა
აზიბიოტი გავლენას არ ახდენს ავტომობილებისა და მანქანა-მექანიზმების მართვის უნარზე.

მნიშვნელოვანი ინფორმაცია აზიბიოტის ზოგიერთი ინგრედიენტის შესახებ:
შემოგარსული ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას. თუ თქვენთვის ცნობილია, რომ გაქვთ ზოგიერთი შაქრის აუტანლობა, ამ პრეპარატის მიღებამდე მიმართეთ ექიმს.

3. როგორ მიიღება აზიბიოტი
აზიბიოტი უნდა მიიღოთ ზუსტად ექიმის მითითებების შესაბამისად. თუ რაიმეში არ ხართ დარწმუნებული, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. 
პრეპარატის დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ინფექციის სახეობის, ინფექციის კერის, პაციენტის ასაკისა და მკურნალობაზე პასუხის მიხედვით.
ჩვეულებრივი დოზა მოზრდილებისა და 45 კგ-ზე მეტი სხეულის წონის ბავშვებისათვის არის 500 მგ აზითრომიცინი დღეში ერთხელ სამი დღის განმავლობაში. ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ 500 მგ აზითრომიცინი პირველ დღეს, ხოლო შემდეგი 4 დღის განმავლობაში 250 მგ აზითრომიცინი.
ლაიმის ბორელიოზის სამკურნალოდ, პირველ დღეს ინიშნება 1 გ აზითრომიცინი, ხოლო შემდეგი 4 დღის განმავლობაში 250 მგ აზითრომიცინი.
სქესობრივად გადამდები დაავადებების სამკურნალოდ საკმარისია 1 გ აზითრომიცინის ერთჯერადი დოზა.

თუ მიიღებთ საჭიროზე მეტი რაოდენობის აიზბიოტს
ძალიან დიდმა დოზებმა შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე გულისრევა, პირღებინება, დიარეა და სმენის დაკარგვა.

თუ დაგავიწყდებათ აზიბიოტის მიღებას
გამოტოვებული დოზის კომპენსირებისათვის არ მიიღოთ ორმაგი დოზა.
თუ დაგავიწყდათ დოზის მიღება დანიშნულ დროს, მიიღეთ როგორც კი გაგახსენდებათ. შემდეგი დოზა მიიღეთ მომდევნო დღეს.

თუ შეწყვეტთ აზიბიოტის მიღებას
პრეპარატი მიიღეთ ექიმის მიერ დანიშნული პერიოდის განმავლობაში. მიუხედავად იმისა, რომ შეიძლება თავი უკეთ იგრძნოთ, ინფექცია შეიძლება ძალიან მალე ხელახლა განვითარდეს, თუ შეწყვეტთ მკურნალობას.

მოცემულ პრეპარატთან დაკავშირებული კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები
ყველა პრეპარატის მსგავსად, აზიბიოტმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები, თუმცა არა ყველა პაციენტში.

 

ძალიან ხშირი (ვლინდება 10-დან 1-ზე მეტ მომხმარებელში)

ხშირი (ვლინდება 100-დან 1-10 მომხმარებელში)

არახშირი (ვლინდება 1000-დან 1-10 მომხმარებელში)

იშვიათი (ვლინდება 10000-დან 1-10 მომხმარებელში)

ძალიან იშვიათი (ვლინდება 10000-დან 1-1ზე ნაკლებ მომხმარებელში)

ცნობილი არ არის (არსებული მონაცემების საფუძველზე სიხშირის დადგენა შეუძლებელია)

დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ:
- ხშირი: გულისრევა, პირღებინება, დიარეა (ზოგჯერ მწვავე), ტკივილი და სპაზმები მუცლის არეში;
- არახშირი: მადის დაქვეითება, მეტეორიზმი;
- იშვიათი: ყაბზობა, ენის ფერის შეცვლა, ფსევდომემბრანული კოლიტი (ნაწლავების ანთების განსაკუთრებული სახეობა).

დარღვევები ყურისა და ლაბირინთის მხრივ:
- იშვიათი: სმენის დარღვევები, ხმაური ყურებში.
გარდამავალი ხასიათის სმენის დარღვევები და ხმაური ყურებში განსაკუთრებით შეიძლება აღინიშნოს იმ პაციენტებში, რომლებიც ხანგრძლივი დროის განმავლობაში იღებენ დიდ დოზებს.

დარღვევები თირკმელებისა და საშარდე სისტემის მხრივ:
- იშვიათი: ინტერსტიციალური ნეფრიტი (თირკმლის ინტერსტიციალური ქსოვილის ანთება) და თირკმლის უკმარისობა.

ჰეპატობილიარული დარღვევები:
- იშვიათი: ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები, მათ შორის ჰეპატიტი, ქოლესტატიური სიყვითლე და ღვიძლის უკმარისობა, ღვიძლისმიერი ფერმენტების მომატება.

დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ:
- არახშირი: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, უძილობა, კრუნჩხვები, გემოს დარღვევები;
- იშვიათი: ჩხვლეტის შეგრძნება.

ფსიქიატრიული დარღვევები:
- იშვიათი: აგრესიულობა, ნერვოზულობა, მოუსვენრობა, შიში.

დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ:
- არახშირი: ზომიერი და უფრო მძიმე ფორმის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, როგორიცაა ქავილი, გამონაყარი, ჭინჭრის გამონაყარი;
- იშვიათი: მომატებული მგრძნობელობა სინათლეზე, სახსრების ტკივილი, ბრონქოსპაზმი და ანგიოშეშუპება; ზოგჯერ მრავალფორმიანი ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (მაღალი ტემპერატურა, კანზე წითელი გამონაყარი, სახსრების ტკივილი და თვალების ანთება) და ეპიდერმული ნეკროლიზი (მაღალი ტემპერატურა და კანის აქერცვლა).

დარღვევები გულის მხრივ:
- იშვიათი: გახშირებული გულისცემა, ტაქიკარდია (გულის რითმის დარღვევები, კერძოდ, გულისცემის გახშირება) და ტკივილი გულ-მკერდის არეში.

სისხლისა და ლიმფატური სისტემის მხრივ:
- იშვიათი: თრომბოციტოპენია, ნეიტროპენია, ეოზინოფილია (ცვლილებები სისხლის ანალიზებში).

ზოგადი ხასიათის დარღვევები და მდგომარეობები მიღების ადგილას:
- იშვიათი: ანაფილაქსია (არტერიული წნევის დაცემა, მოუსვენრობა, სუსტი გახშირებული გულისცემა, კანის ოფლიანობა).

რომელიმე გვერდითი ეფექტის გაურესებისას ან ისეთი გვერდითი ეფექტების განვითარებისას, რომელიც აღწერილი არ არის წინამდებარე ფურცელში, დაუკავშირდით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

5. როგორ ინახება აზიბიოტი
შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
შეინახეთ 300ჩ-მდე.

არ გამოიყენოთ აზიბიოტი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. ვარგისიანობის ვადა ნიშნავს მითითებული თვის ბოლო დღეს.

პრეპარატების გადაყრა საყოფაცხოვრებო ნაგავში ან კანალიზაციაში დაუშვებელია. ჰკითხეთ ფარმაცევტს, თუ როგორ უნდა მოიქცეთ, როდესაც პრეპარატები აღარ გჭირდებათ. ამგვარი ზომები უზრუნველყოფს გარემოს დაცვას.

6.…დამატებითი ინფორმაცია
რას შეიცავს აზიბიოტი
- აქტიური სუბსტანცია არის აზითრომიცინი.
ყოველი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 500მგ აზითრომიცინს 524 მგ აზითრომიცინის დიჰიდრატის სახით.
- სხვა ინგრედიენტებია პრეჟელატინიზებული სახამებელი, კროსპოვიდონი, უწყლო კალციუმის ჰიდროგენფოსფატი, ნატრიუმის ლაურილსულფატი და მაგნიუმის სტეარატი (E572) ტაბლეტის გულში და ჰიპრომელოზა (E464), ტიტანის დიოქსიდი (E171), ლაქტოზას მონოჰიდრატი და ტრიაცეტინი (E1518) ტაბლეტის გარსში.

როგორ გამოიყურება აზიბიოტი და რას შეიცავს შეფუთვა
შემოგარსული ტაბლეტები არის ოვალური ფორმის, თეთრი ფერის, გასაყოფი ხაზით.
შეიძლება ტაბლეტების ორ თანაბარ ნაწილად გაყოფა.
აზიბიოტის 3 შემოგარსული ტაბლეტი წარმოდგენილია ბლისტერში, რომელიც მოთავსებულია კოლოფში.

გაცემის წესი
გაიცემა სამედიცინო რეცეპტით.

ავექსონი 2გ #1ფლ

ავექსონი-ავერსი 2 გ
(AVEXON-AVERSI 2 g)


ზოგადი დახასიათება:


არაპატენტირებული საერთაშორისო დასახელება: ცეფტრიაქსონი;

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:

თეთრი ან მოყვითალო-თეთრი ფერის ფხვნილი.

შემადგენლობა:
                      
1 ფლაკონი შეიცავს:
ნატრიუმის ცეფტრიაქსონს, 2 გ ცეფტრიაქსონის ეკვივალენტურს.

გამოშვების ფორმა:
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
მესამე თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი. ათქ-კოდი: J01DD04.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ავექსონი-ავერსი წარმოადგენს ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკს პარენტერული გამოყენებისთვის. მისი ბაქტერიოციდული მოქმედება განპირობებულია მიკროორგანიზმის უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით. In vitro ცეფტრიაქსონი ხელს უშლის უმეტესი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ბაქტერიის ზრდის პროცესს. პრეპარატი მდგრადია ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ.
ავექსონი-ავერსი აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
გრამდადებითი ბაქტერიები: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, A ჯგუფის β-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკი (Str. pyogenes), Streptococcus agalactiae, Streptococcus viridans, Streptococcus bovis;
შენიშვნა: მეტიცილინ-რეზისტენტული Staphylococcus spp.,ენტეროკოკების უმრავლესობა, მაგ.Enterococcus faecalis,რეზისტენტულია ავექსონი-ავერსის მიმართ;
გრამუარყოფითიბაქტერიები: Aeromonas spp., Alcaligenes spp., Branhamella catarrhalis, Citrobacter spp., Enterobacter spp. (ზოგიერთი შტამი მდგრადია), Escherichia coli, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (Kl. pneumoniae-ს ჩათვლით), Moraxella spp., Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa (ზოგიერთი შტამი მდგრადია), Salmonella spp. (S. typhi-ს ჩათვლით), Serratia spp. (S. marcescens-ის ჩათვლით), Shigella spp., Vibrio spp. (V. cholerae-ს ჩათვლით), Yersinia spp. (Y. enterocolitica-ს ჩათვლით);
ანაერობები: Bacteroides spp. (B. fragilis ზოგიერთი შტამის ჩათვლით), Clostridium spp. (C. difficile-ს შტამების უმეტესობა რეზისტენტულია), Fusobacterium spp. (F. mortiferum, F. varium-ის გარდა), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.
ავექსონი-ავერსი ხასიათდება მაღალი ანტიმიკრობული აქტივობით. იგი ხანგრძლივად ცირკულირებს ორგანიზმში, რაც საშუალებას იძლევა ავექსონი-ავერსი გამოყენებულ იქნას დღეში ერთხელ, ცალკეულ შემთხვევებში __ 12 სთ-ში ერთხელ.


ფარმაკოკინეტიკა
:

ცეფტრიაქსონის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა ინტრავენური ინფუზიის ბოლოს. შეყვანის შემდეგ ცეფტრიაქსონი სწრაფად დიფუნდირებს ქსოვილებსა და ინტერსტიციულ სითხეებში (მათ შორის ფილტვებში, გულში, სანაღვლე გზებში, ღვიძლში, ნუშისებრ ჯირკვლებში, შუა ყურში და ცხვირის ლორწოვან გარსში, ძვლოვან ქსოვილში, აგრეთვე თავ-ზურგ-ტვინის, პლევრულ და სინოვიურ სითხეებში, წინამდებარე ჯირკვლის სეკრეტში). ცეფტრიაქსონი ბაქტერიციდულ მოქმედებას მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებზე ავლენს 24 სთ-ის განმავლობაში. პრეპარატი შექცევადად უკავშირდება ალბუმინებს და ეს კავშირი მისი კონცენტრაციის უკუპროპორციულია: მაგ. როდესაც ცეფტრიაქსონის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ნაკლებია 100 მგ/ლ, მისი 95% უკავშირდება ცილებს, ხოლო კონცენტრაციის მომატებისას 300 მგ/ლ-მდე – მხოლოდ 85%. ინტერსტიციულ სითხეში ალბუმინის დაბალი შემცველობის გამო თავისუფალი ცეფტრიაქსონის კონცენტრაცია უფრო მაღალია, ვიდრე სისხლის შრატში.
მენინგიტით დაავადებულ მოზრდილებში ცეფტრიაქსონის 50 მგ/კგ სხეულის მასაზე დოზით შეყვანიდან 2-24 სთ-ის შემდეგ მისი კონცენტრაცია თავ-ზურგ-ტვინის სითხეში რამდენჯერმე აღემატება მენინგიტის გამომწვევი ყველაზე გავრცელებული მიკროორგანიზმებისათვის მინიმალურ დამთრგუნველ კონცენტრაციას.
ტვინის გარსების ანთების დროს ახალშობილებსა და ბავშვებში ცეფტრიაქსონი ადვილად გადის ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერს. ბაქტერიული მენინგიტის შემთხვევაში ლიქვორში ხვდება პლაზმის ცეფტრიაქსონის 17%, ასეპტიკური მენინგიტის დროს კი – დაახლოებით 4%.
ცეფტრიაქსონის საერთო პლაზმური კლირენსი შეადგენს 10-22 მლ/წთ, თირკმლის კლირენსი - 5-12 მლ/წთ. პრეპარატის 50-60% უცვლელი სახით გამოიყოფა შარდთან ერთად, ხოლო მისი 40-50% ნაღველთან ერთად გამოიყოფა ნაწლავებში, სადაც გარდაიქმნება არააქტიურ მეტაბოლიტებად. მოზრდილებში პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 8 სთ-ს. 
ახალშობილებში შეყვანილი დოზის დაახლოებით 70% გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით.
8 დღემდე ასაკის ახალშობილებში და 75 წლის ასაკის ზევით პაციენტებში ნახევარგამოყოფის  პერიოდი ხანგრძლივდება საშუალოდ 2-3-ჯერ ახალგაზრდა ასაკის პაციენტებთან შედარებით.
ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის მქონე მოზრდილ პაციენტებში აღინიშნება მხოლოდ ნახევარგამოყოფის პერიოდის უმნიშვნელო მატება. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში ძლიერდება ცეფტრიაქსონის გამოყოფა ნაღველთან ერთად, ხოლო ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას – თირკმელების საშუალებით.
 
ჩვენება:
პრეპარატი გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ:

  • სასუნთქი სისტემის ინფექციები: ბრონქიტი, პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, პლევრის ემპიემა;
  • ოტორინოლარინგოლოგიური ინფექციები: შუა ყურის მწვავე ანთება, სინუსიტი, მასტოიდიტი;
  • კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, მათ შორის ფურუნკულოზი, აბსცესი, ინფიცირებული დამწვრობა და ჭრილობა;
  • ძვლებისა და სახსრების ინფექციები ოსტეომიელიტის ჩათვლით;
  • სეფსისი;
  • ბაქტერიული მენინგიტი;
  • ბაქტერიული ენდოკარდიტი;
  • ინტრააბდომინალური ინფექციები პერიტონიტის, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტისა და სანაღვლე გზების ინფექციების ჩათვლით;
  • მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების ანთებითი დაავადებები, მათ შორის ენდომეტრიტი, სალპინგიტი, ტუბოოვარიული აბსცესი, პელვიოპერიტონიტი;
  • ინფექციები დაქვეითებული იმუნიტეტის მქონე პაციენტებში;
  • გენერალიზებული სალმონელოზი;
  • სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები, მათ შორის გონორეა;
  • შარდგამომყოფი სისტემის ინფექციები პიელონეფრიტის, ცისტიტის, ურეთრიტის, პროსტატიტის ჩათვლით;
  • ინფექციების პროფილაქტიკა ქირურგიაში. 


მიღების წესი და დოზირება:
მოზრდილებში და 12 წლის ასაკის ზევით ბავშვებში, ასევე 50 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის მქონე ბავშვებში ავექსონი-ავერსის სადღეღამისო დოზა შეადგენს 1-2 გ-ს (24 სთ-ში ერთხელ). მძიმე შემთხვევებში ან ავექსონი-ავერსის მიმართ ზომიერად მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციების დროს შესაძლებელია სადღეღამისო დოზის გაზრდა 4 გ-მდე (2 გ 12 სთ-იანი ინტერვალით).
ახალშობილებში 3 კვირის ასაკიდან და 12 წლამდე ბავშვებში სადღეღამისო დოზა შეადგენს 20-80 მგ/კგ სხეულის მასაზე. 
პრეპარატის 50 მგ/კგ სხეულის მასაზე და მეტი დოზით ვენაში შეყავთ ინფუზიის სახით,  არანაკლებ 30 წთ-ის განმავლობაში.  
ახალშობილებსა და მცირე ასაკის ბავშვებში ბაქტერიული მენინგიტის დროს პრეპარატის საწყისი დოზა შეადგენს 100 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღე-ღამეში ერთხელ, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა - 4 გ. პათოგენური მიკროორგანიზმის განსაზღვრისა და მისი მგრძნობელობის დადგენის შემდეგ შესაძლებელია დოზის შესაბამისი შემცირება.
მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია პათოლოგიური პროცესის მიმდინარეობაზე. ჩვეულებრივ იგი 4-14 დღეს შეადგენს. მძიმე ინფექციური დაავადების დროს რეკომენდებულია მისი გახანგრძლივება. მკურნალობა გრძელდება დაავადების სიმპტომების გაქრობიდან მინიმუმ 2-3 დღის განმავლობაში.  
პოსტოპერაციული ინფექციების განვითარების თავიდან ასაცილებლად რეკომენდებულია 1-2 გ ავექსონი-ავერსის ერთჯერადი შეყვანა ოპერაციამდე 30-90 წთ-ით ადრე.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა ღვიძლის შენარჩუნებული ფუნქციის ფონზე არ მოითხოვს დოზის შემცირებას და პირიქით. თირკმლის მძიმე უკმარისობის შემთხვევაში, როდესაც კრეატინინის კლირენსი ნაკლებია 10 მლ/წთ, სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს. ერთდროულად თირკმლისა და ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში აუცილებელია სისხლის პლაზმაში ავექსონი-ავერსის კონცენტრაციის მუდმივი კონტროლი, საჭიროების შემთხვევაში - დოზის კორექცია. 

ხსნარის მომზადების წესი:

ინტრავენური ინფუზიისათვის ხსნარის მოსამზადებლად ავექსონი-ავერსის 2 გ იხსნება 40 მლ კალციუმის იონებისაგან თავისუფალი შემდეგი ხსნარებიდან ერთ-ერთში: 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, 5%-იანი ან 10%-იანი გლუკოზის ხსნარი, 5%-იანი ფრუქტოზის ხსნარი. ინფუზიის ხანგრძლივობა შეადგენს არანაკლებ 30 წთ-ს.
ხსნარი გამოიყენება მომზადებისთანავე.

გვერდითი მოვლენები:

ჩვეულებრივ ავექსონი-ავერსი კარგად გადაიტანება. იშვიათად შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გვერდითი მოვლენები:
ალერგიული და იმუნოპათოლოგიური რეაქციები: ჭინჭრის ციება, შემცივნება ან ცხელება, გამონაყარი, ქავილი, იშვიათად – ბრონქოსპაზმი, მულტიფორმული ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, შრატისმიერი დაავადება, ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი;
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა ან ყაბზობა, მეტეორიზმი, ტკივილი მუცლის არეში, გემოს შეგრძნების დარღვევა, სტომატიტი, გლოსიტი, ფსევდომემბრანული ენტეროკოლიტი, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მატება (იშვიათად – ტუტე ფოსფატაზას, ბილირუბინის მაჩვენებლის მატება, ქოლესტაზური სიყვითლე), დისბაქტერიოზი. პრეპარატის მაღალი დოზით გამოყენებისას შესაძლოა განვითარდეს ფსევდოქოლელითიაზი;
ცვლილებები სისხლის სურათის მხრივ: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, გრანულოციტოპენია, ლიმფოციტოპენია, თრომბოციტოზი, თრომბოციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია, სისხლის შედედების დარღვევა, პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება, იშვიათად - ეოზინოფილია, აგრანულოციტოზის ერთეული შემთხვევები;
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: გლუკოზურია, სისხლის პლაზმაში შარდოვანასა და კრეატინინის დონის მატება, ცილინდრურია, ჰემატურია, ოლიგურია, ანურია;
ადგილობრივი რეაქციები: ავექსონი-ავერსის ვენაში შეყვანის შედეგად შესაძლოა ფლებიტის განვითარება;
სხვა: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ცხვირიდან სისხლდენა, კანდიდოზი.

უკუჩვენება:
მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინებისა და პენიცილინების ჯგუფის ანტიმიკრობული საშუალებების მიმართ.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
ავექსონი-ავერსის გამოყენების დროს თირკმლის დამაზიანებელი მოქმედების მქონე პრეპარატებთან და/ან მარყუჟოვან დიურეზულ საშუალებებთან ერთად, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის ფონზე, არსებობს ნეფროტოქსიკურობის მატების რისკი.
ექსპერიმენტულად დადგენილია ამინოგლიკოზიდებსა და ცეფტრიაქსონს შორის სინერგიული მოქმედება მრავალი გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმის მიმართ. ფიზიკური შეუთავსებლობის გამო მათი დანიშვნა საჭიროა ცალ-ცალკე რეკომენდებულ დოზებში.
პრობენეციდი არ მოქმედებს ცეფტრიაქსონის გამოყოფაზე.
In vitro დადგენილია ანტაგონიზმი ქლორამფენიკოლსა და ცეფტრიაქსონს შორის.
ავექსონი-ავერსის ხსნარის შერევა კალციუმის შემცველ საინფუზიო ხსნარებთან (მაგ.: ჰარტმანის, რინგერის ხსნარი), ვანკომიცინთან, ლაბეტალოლთან, ფლუკონაზოლთან და ანტიბიოტიკებთან რეკომენდებული არ არის.

ჰიპერდოზირება:  
პრეპარატის დოზის გადაჭარბებისას შესაძლებელია გვერდითი ეფექტების გაძლიერება. სპეციფიკური ანტიდოტი ავექსონი-ავერსის მიმართ არ არსებობს. ტარდება სიმპტომური მკურნალობა. ჰემოდიალიზის ან პერიტონეალური დიალიზის ჩატარება არაეფექტურია.

ორსულობა და ლაქტაცია:
ავექსონი-ავერსი უკუნაჩვენებია ორსულობის I ტრიმესტრში. ორსულობის II და III ტრიმესტრში პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე მოსალოდნელი უარყოფითი მოქმედების რისკს.
ავექსონი-ავერსი მცირე კონცენტრაციით გადადის დედის რძეში, ამიტომ იგი სიფრთხილით გამოიყენება ლაქტაციის პერიოდში.

გამოყენების თავისებურებები:
ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები საჭიროებენ პლაზმაში ცეფტრიაქსონის კონცენტრაციის კონტროლს.
ისევე როგორც სხვა ანტიბაქტერიული საშუალებებით მკურნალობის დროს, შესაძლებელია სუპერინფექციის განვითარება.  
ავექსონი-ავერსის ხანგრძლივი გამოყენებისას აუცილებელია პერიფერიული სისხლის სურათის, თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციური მდგომარეობის მაჩვენებლების რეგულარული კონტროლი.
ულტრაბგერითი გამოკვლევის დროს ნაღვლის ბუშტში იშვიათად აღინიშნება დაჩრდილვა, რაც ცეფტრიაქსონის კალციუმის მარილის პრეციპიტატია და შეცდომით კენჭებად აღიქმება. იგი, როგორც წესი, ქრება პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტის შემდეგ. იმ შემთხვევაშიც, თუ ამ მოვლენას თან ახლავს კლინიკური სიმპტომატიკა, რეკომენდებულია კონსერვატიული თერაპიის ჩატარება. მკურნალობის კურსის შეწყვეტის აუცილებლობას წყვეტს ექიმი.
პრეპარატის გამოყენების დროს უკუნაჩვენებია ალკოჰოლის მიღება.
ავექსონი-ავერსი სიფრთხილით გამოიყენება არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტის, ანტიბიოტიკოთერაპიით გამოწვეული ენტერიტისა და კოლიტის მქონე პაციენტებში. ფსევდომემბრანული ენტეროკოლიტის სიმპტომების განვითარების შემთხვევაში საჭიროა პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტა და შესაბამისი თერაპიის დანიშვნა.
ცეფტრიაქსონს გააჩნია უნარი განდევნოს შრატის ალბუმინთან დაკავშირებული ბილირუბინი, რის გამოც ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილებსა და დღენაკლულ ბავშვებში ავექსონი-ავერსის გამოყენება საჭიროებს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს. 
ავექსონი-ავერსით თერაპიის დროს შეიძლება ცრუ დადებითი მაჩვენებლის მიღება გალაქტოზემიის სინჯზე. ცრუ დადებითი მაჩვენებელი შეიძლება აღინიშნოს აგრეთვე შარდში გლუკოზის განსაზღვრისას, ამიტომ ავექსონი-ავერსით მკურნალობის პერიოდში გლუკოზურიის განსაზღვრა ხდება მხოლოდ ფერმენტული მეთოდით.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
მონაცემები ავექსონი-ავერსის ზემოქმედების შესახებ ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე არ არსებობს.

შეფუთვა:
2 გ სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონში, 50 ფლაკონი მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:                                                                                           
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).

მისამართი:

საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14
www.aversi.ge

ავექსონი 1გ #1ფლ

ავექსონი - რაციონალი 1გ საინ. ფხვნილი №50 ფლ.


ზოგადი 
დახასიათება:
არაპატენტირებული საერთაშორისო დასახელება: ცეფტრიაქსონი;
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიურითვისებები:
თეთრი ან მოყვითალო-თეთრი ფერის ფხვნილი.
შემადგენლობა:                      
1 ფლაკონი შეიცავს:
ნატრიუმის ცეფტრიაქსონს, 1 გ ცეფტრიაქსონის ეკვივალენტურს.

გამოშვების ფორმა:
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
მესამე თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი. ათქ-კოდი: J01DD04.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ავექსონი-ავერსი წარმოადგენს ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკს პარენტერული გამოყენებისთვის. მისი ბაქტერიციდული მოქმედება განპირობებულია მიკროორგანიზმის უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით. In vitro ცეფტრიაქსონი ხელს უშლის უმეტესი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ბაქტერიის ზრდის პროცესს. პრეპარატი მდგრადია ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ.
ავექსონი-ავერსი აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
გრამდადებითიბაქტერიები: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, A ჯგუფის β-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკი (Str. pyogenes), Streptococcus agalactiae, Streptococcus viridans, Streptococcus bovis;
შენიშვნა: მეტიცილინ-რეზისტენტული Staphylococcus spp.,ენტეროკოკების უმრავლესობა, მაგ.Enterococcus faecalis,რეზისტენტულია ავექსონი-ავერსის მიმართ;
გრამუარყოფითიბაქტერიები: Aeromonas spp., Alcaligenes spp., Branhamella catarrhalis, Citrobacter spp., Enterobacter spp. (ზოგიერთი შტამი მდგრადია), Escherichia coli, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (Kl. pneumoniae-ს ჩათვლით), Moraxella spp., Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa (ზოგიერთი შტამი მდგრადია), Salmonella spp. (S. typhi-ს ჩათვლით), Serratia spp. (S. marcescens-ის ჩათვლით), Shigella spp., Vibrio spp. (V. cholerae-ს ჩათვლით), Yersinia spp. (Y. enterocolitica-ს ჩათვლით);
ანაერობები: Bacteroides spp. (B. fragilis ზოგიერთი შტამის ჩათვლით), Clostridium spp. (C. difficile-ს შტამების უმეტესობა რეზისტენტულია), Fusobacterium spp. (F. mortiferum, F. varium-ის გარდა), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.
ავექსონი-ავერსი ხასიათდება მაღალი ანტიმიკრობული აქტივობით. იგი ხანგრძლივად ცირკულირებს ორგანიზმში, რაც საშუალებას იძლევა ავექსონი-ავერსი გამოყენებულ იქნას დღეში ერთხელ, ცალკეულ შემთხვევებში -- 12 სთ-ში ერთხელ.

ფარმაკოკინეტიკა:
ინტრამუსკულარული ინექციის შემდეგ პრეპარატის ბიოშეღწევადობა შეადგენს 100%-ს. მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1 გ ცეფტრიაქსონის კუნთში ერთჯერადი შეყვანიდან 2-3 სთ-ის შემდეგ და შეადგენს დაახლოებით 81 მგ/ლ-ზე. ინტრავენურად შეყვანის შემდეგ ცეფტრიაქსონი სწრაფად დიფუნდირებს ქსოვილებსა და ინტერსტიციულ სითხეებში (მათ შორის ფილტვებში, გულში, სანაღვლე გზებში, ღვიძლში, ნუშისებრ ჯირკვლებში, შუა ყურში და ცხვირის ლორწოვან გარსში, ძვლებში, აგრეთვე თავ-ზურგ-ტვინის, პლევრულ და სინოვიურ სითხეებში, წინამდებარე ჯირკვლის სეკრეტში). ცეფტრიაქსონი ბაქტერიციდულ მოქმედებას მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებზე ავლენს 24 სთ-ის განმავლობაში. პრეპარატი შექცევადად უკავშირდება ალბუმინებს და ეს კავშირი მისი კონცენტრაციის უკუპროპორციულია: მაგ. როდესაც ცეფტრიაქსონის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ნაკლებია 100 მგ/ლ-ზე, მისი 95% უკავშირდება ცილებს, ხოლო კონცენტრაციის მომატებისას 300 მგ/ლ-მდე - მხოლოდ 85%. ინტერსტიციულ სითხეში ალბუმინის დაბალი შემცველობის გამო თავისუფალი ცეფტრიაქსონის კონცენტრაცია უფრო მაღალია, ვიდრე სისხლის შრატში.
მენინგიტით დაავადებულ მოზრდილებში ცეფტრიაქსონის 50 მგ/კგ სხეულის მასაზე დოზით შეყვანიდან 2-24 სთ-ის შემდეგ მისი კონცენტრაცია თავ-ზურგ-ტვინის სითხეში რამდენჯერმე აღემატება მენინგიტის გამომწვევი ყველაზე გავრცელებული მიკროორგანიზმებისათვის მინიმალურ დამთრგუნველ კონცენტრაციას.
ტვინის გარსების ანთების დროს ახალშობილებსა და ბავშვებში ცეფტრიაქსონი ადვილად გადის ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერს. ბაქტერიული მენინგიტის შემთხვევაში ლიქვორში ხვდება პლაზმის ცეფტრიაქსონის 17%, ასეპტიკური მენინგიტის დროს კი - დაახლოებით 4%.
ცეფტრიაქსონის საერთო პლაზმური კლირენსი შეადგენს 10-22 მლ/წთ-ში, თირკმლის კლირენსი - 5-12 მლ/წთ-ში. პრეპარატის 50-60% უცვლელი სახით გამოიყოფა შარდთან ერთად, ხოლო მისი 40-50% ნაღველთან ერთად გამოიყოფა ნაწლავებში, სადაც გარდაიქმნება არააქტიურ მეტაბოლიტებად. მოზრდილებში პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 8 სთ-ს.
ახალშობილებში შეყვანილი დოზის დაახლოებით 70% გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით.
8 დღემდე ასაკის ახალშობილებში და 75 წლის ასაკის ზევით პაციენტებში ნახევარგამოყოფის  პერიოდი ხანგრძლივდება 2-3-ჯერ ახალგაზრდა ასაკის პაციენტებთან შედარებით.
ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის მქონე მოზრდილ პაციენტებში აღინიშნება მხოლოდ ნახევარგამოყოფის პერიოდის უმნიშვნელო მატება. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში ძლიერდება ცეფტრიაქსონის გამოყოფა ნაღველთან ერთად, ხოლო ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას - თირკმელების საშუალებით.  

ჩვენება:
პრეპარატი გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ: 
- სასუნთქი სისტემის ინფექციები: ბრონქიტი, პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, პლევრის ემპიემა; 
- ოტორინოლარინგოლოგიური ინფექციები: შუა ყურის მწვავე ანთება, სინუსიტი, მასტოიდიტი; 
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, მათ შორის ფურუნკულოზი, აბსცესი, ინფიცირებული დამწვრობა და ჭრილობა;
- ძვლებისა და სახსრების ინფექციები ოსტეომიელიტის ჩათვლით; 
- სეფსისი;
- ბაქტერიული მენინგიტი;
- ინტრააბდომინალური ინფექციები პერიტონიტის, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტისა და სანაღვლე გზების ინფექციების ჩათვლით;
- მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების ანთებითი დაავადებები, მათ შორის ენდომეტრიტი, სალპინგიტი, ტუბოოვარიული აბსცესი, პელვიოპერიტონიტი;
- ინფექციები დაქვეითებული იმუნიტეტის მქონე პაციენტებში;
- გენერალიზებული სალმონელოზი;
- სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები, მათ შორის გონორეა; 
- შარდგამომყოფი სისტემის ინფექციები პიელონეფრიტის, ცისტიტის, ურეთრიტის, პროსტატიტის ჩათვლით;
- ინფექციების პროფილაქტიკა ქირურგიაში.

მიღების წესი და დოზირება:
ავექსონი-ავერსი შეყავთ კუნთში ან ვენაში.
მოზრდილებში და 12 წლის ასაკის ზევით ბავშვებში, ასევე 50 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის მქონე ბავშვებში ავექსონი-ავერსის სადღეღამისო დოზა შეადგენს 1-2 გ-ს (24 სთ-ში ერთხელ). მძიმე შემთხვევებში ან ავექსონი-ავერსის მიმართ ზომიერად მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციების დროს შესაძლებელია სადღეღამისო დოზის გაზრდა 4 გ-მდე (2 გ 12 სთ-იანი ინტერვალით).
ახალშობილებში 3 კვირის ასაკიდან და 12 წლის ასაკამდე ბავშვებში სადღეღამისო დოზა შეადგენს 20-80 მგ/კგ სხეულის მასაზე. 
2 კვირამდე ახალშობილებში ავექსონი-ავერსის დოზა შეადგენს დღეში 20-50 მგ/კგ სხეულის მასაზე. ახალშობილთა ფერმენტული სისტემის უმწიფრობის გამო სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 50 მგ/კგ-ს სხეულის მასაზე. ახალშობილებში ინტრავენური ინფუზიის ხანგრძლივობა შეადგენს არანაკლებ 60 წთ-ს.
პრეპარატის 50 მგ/კგ სხეულის მასაზე და მეტი დოზით ვენაში შეყავთ ინფუზიის სახით, არანაკლებ 30 წთ-ის განმავლობაში.   
ახალშობილებსა და მცირე ასაკის ბავშვებში ბაქტერიული მენინგიტის დროს პრეპარატის საწყისი დოზა შეადგენს 100 მგ/კგ სხეულის მასაზე (არა უმეტეს 4 გ-ისა) დღე-ღამეში ერთხელ. პათოგენური მიკროორგანიზმის განსაზღვრისა და მისი მგრძნობელობის დადგენის შემდეგ შესაძლებელია დოზის შესაბამისი შემცირება.
მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია პათოლოგიური პროცესის მიმდინარეობაზე. ჩვეულებრივ იგი 4-14 დღეს შეადგენს. მძიმე ინფექციური დაავადების დროს რეკომენდებულია მისი გახანგრძლივება. მკურნალობა გრძელდება დაავადების სიმპტომების გაქრობიდან მინიმუმ 2-3 დღის განმავლობაში.   
გონორეის დროს ინიშნება 250 მგ ავექსონი-ავერსი კუნთში ერთჯერადად.
პოსტოპერაციული ინფექციების განვითარების თავიდან ასაცილებლად რეკომენდებულია 1-2 გ ავექსონი-ავერსის ერთჯერადი შეყვანა ოპერაციამდე 0.5-2 სთ-ით ადრე.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა ღვიძლის შენარჩუნებული ფუნქციის ფონზე არ მოითხოვს დოზის შემცირებას და პირიქით. თირკმლის მძიმე უკმარისობის შემთხვევაში, როდესაც კრეატინინის კლირენსი 10 მლ/წთ-ზე ნაკლებია, სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს. ერთდროულად თირკმლისა და ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში აუცილებელია პლაზმაში ავექსონი-ავერსის კონცენტრაციის მუდმივი კონტროლი, საჭიროების შემთხვევაში - დოზის კორექცია. 

ხსნარის მომზადების წესი:
კუნთში შეყვანის მიზნით ფლაკონის შიგთავსი იხსნება 3.5 მლ 1%-იან ლიდოკაინის ხსნარში. პრეპარატი ღრმად შეყავთ დუნდულოს ზედა გარეთა კვადრანტში. ერთ დუნდულოში შეყვანილი პრეპარატის რაოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს 1 გ-ს. დაუშვებელია ლიდოკაინის შემცველი ხსნარის შეყვანა ვენაში.
ინტრავენური ინექციისათვის ფლაკონის შიგთავსი იხსნება 10 მლ სტერილურ საინექციო  წყალში. ხსნარი შეყავთ ვენაში ნელა (2-4 წთ-ის განმავლობაში).
ინტრავენური ინფუზიისათვის ხსნარის მოსამზადებლად ფხვნილის 2 გ იხსნება 40 მლ კალციუმის იონებისაგან თავისუფალი შემდეგი ხსნარებიდან ერთ-ერთში: 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, 5% გლუკოზა, 10% გლუკოზა, 5% ფრუქტოზა. ინფუზიის ხანგრძლივობა შეადგენს არანაკლებ 30 წთ-ს.
ხსნარი გამოიყენება მომზადებისთანავე.

გვერდითი მოვლენები:
ჩვეულებრივ ავექსონი-ავერსი კარგად გადაიტანება. იშვიათად შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გვერდითი მოვლენები:
ალერგიულიდაიმუნოპათოლოგიურირეაქციები: ჭინჭრის ციება, შემცივნება ან ცხელება, გამონაყარი, ქავილი, იშვიათად - ბრონქოსპაზმი, მულტიფორმული ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, შრატისმიერი დაავადება, ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი;
საჭმლისმომნელებელისისტემისმხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა ან ყაბზობა, მეტეორიზმი, ტკივილი მუცლის არეში, გემოს შეგრძნების დარღვევა, სტომატიტი, გლოსიტი, ფსევდომემბრანული ენტეროკოლიტი, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მატება (იშვიათად - ტუტე ფოსფატაზას, ბილირუბინის მაჩვენებლის მატება, ქოლესტაზური სიყვითლე), დისბაქტერიოზი. პრეპარატის მაღალი დოზით გამოყენებისას შესაძლოა განვითარდეს ფსევდოქოლელითიაზი;
ცვლილებები სისხლის სურათისმ ხრივ: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, გრანულოციტოპენია, ლიმფოციტოპენია, თრომბოციტოზი, თრომბოციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია, სისხლის შედედების დარღვევა, პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება, იშვიათად - ეოზინოფილია, აგრანულოციტოზის ერთეული შემთხვევები;
შარდგამომყოფისისტემისმხრივ: გლუკოზურია, სისხლის პლაზმაში შარდოვანასა და კრეატინინის დონის მატება, ცილინდრურია, ჰემატურია, ოლიგურია, ანურია;
ადგილობრივირეაქციები: ავექსონი-ავერსის ვენაში შეყვანის შედეგად შესაძლოა ფლებიტის განვითარება, რომლის თავიდან აცილება ხდება პრეპარატის ნელი შეყვანით (2-4 წთ-ის განმავლობაში); კუნთში ინექცია ლიდოკაინის გამოყენების გარეშე მტკივნეულია, შესაძლებელია ინფილტრატის წარმოქმნა;
სხვა: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ცხვირიდან სისხლდენა, კანდიდოზი.

უკუჩვენება:
მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინებისა და პენიცილინების ჯგუფის ანტიმიკრობული საშუალებების მიმართ.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
ავექსონი-ავერსის გამოყენების დროს თირკმლის დამაზიანებელი მოქმედების მქონე პრეპარატებთან და/ან მარყუჟოვან დიურეზულ საშუალებებთან ერთად, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის ფონზე, არსებობს ნეფროტოქსიკურობის მატების რისკი.
ექსპერიმენტულად დადგენილია ამინოგლიკოზიდებსა და ცეფტრიაქსონს შორის სინერგიული მოქმედება მრავალი გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმის მიმართ. ფიზიკური შეუთავსებლობის გამო მათი დანიშვნა საჭიროა ცალ-ცალკე რეკომენდებულ დოზებში.
პრობენეციდი არ მოქმედებს ცეფტრიაქსონის გამოყოფაზე.
In vitro დადგენილია ანტაგონიზმი ქლორამფენიკოლსა და ცეფტრიაქსონს შორის.
ავექსონი-ავერსის ხსნარის შერევა კალციუმის შემცველ საინფუზიო ხსნარებთან (მაგ.: ჰარტმანის, რინგერის ხსნარი), ვანკომიცინთან, ლაბეტალოლთან, ფლუკონაზოლთან და ანტიბიოტიკებთან რეკომენდებული არ არის.

ჰიპერდოზირება:  
პრეპარატის დოზის გადაჭარბებისას შესაძლებელია, განვითარდეს ენცეფალოპათიური მოვლენები, რომლებიც ჩვეულებრივ გარდამავალი ხასიათისაა. სპეციფიკური ანტიდოტი ავექსონი-ავერსის მიმართ არ არსებობს. ტარდება სიმპტომური მკურნალობა. ჰემოდიალიზის ან პერიტონეალური დიალიზის ჩატარება არაეფექტურია.

ორსულობა და ლაქტაცია:
ავექსონი-ავერსი უკუნაჩვენებია ორსულობის I ტრიმესტრში. ორსულობის II და III ტრიმესტრში პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე მოსალოდნელი უარყოფითი მოქმედების რისკს.
ავექსონი-ავერსი მცირე კონცენტრაციით გადადის დედის რძეში, ამიტომ იგი სიფრთხილით გამოიყენება ლაქტაციის პერიოდში.

გამოყენების თავისებურებები:
ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები საჭიროებენ პლაზმაში ცეფტრიაქსონის კონცენტრაციის კონტროლს.
ისევე როგორც სხვა ანტიბაქტერიული საშუალებებით მკურნალობის დროს, შესაძლებელია სუპერინფექციის განვითარება.  
ავექსონი-ავერსის ხანგრძლივი გამოყენებისას აუცილებელია პერიფერიული სისხლის სურათის, თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციური მდგომარეობის მაჩვენებლების რეგულარული კონტროლი.
ულტრაბგერითი გამოკვლევის დროს ნაღვლის ბუშტში იშვიათად აღინიშნება დაჩრდილვა, რაც ცეფტრიაქსონის კალციუმის მარილის პრეციპიტატია და შეცდომით კენჭებად აღიქმება. იგი, როგორც წესი, ქრება პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტის შემდეგ. იმ შემთხვევაშიც, თუ ამ მოვლენას თან ახლავს კლინიკური სიმპტომატიკა, რეკომენდებულია კონსერვატიული თერაპიის ჩატარება. მკურნალობის კურსის შეწყვეტის აუცილებლობას წყვეტს ექიმი.
პრეპარატის გამოყენების დროს უკუნაჩვენებია ალკოჰოლის მიღება.
ავექსონი-ავერსი სიფრთხილით გამოიყენება არასპეციფიური წყლულოვანი კოლიტის, ანტიბიოტიკოთერაპიით გამოწვეული ენტერიტისა და კოლიტის მქონე პაციენტებში. ფსევდომემბრანული ენტეროკოლიტის სიმპტომების განვითარების შემთხვევაში საჭიროა პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტა და შესაბამისი თერაპიის დანიშვნა.
ცეფტრიაქსონს გააჩნია უნარი განდევნოს შრატის ალბუმინთან დაკავშირებული ბილირუბინი, რის გამოც ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილებში, დღენაკლულ ბავშვებში ავექსონი-ავერსის გამოყენება საჭიროებს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს. 
ავექსონი-ავერსით თერაპიის დროს შეიძლება ცრუ დადებითი მაჩვენებლის მიღება გალაქტოზემიის სინჯზე. ცრუ დადებითი მაჩვენებელი შეიძლება აღინიშნოს აგრეთვე შარდში გლუკოზის განსაზღვრისას, ამიტომ ავექსონი-ავერსით მკურნალობის პერიოდში გლუკოზურიის განსაზღვრა ხდება მხოლოდ ფერმენტული მეთოდით.
პრეპარატისზემოქმედებაავტოტრანსპორტისადამექანიზმებისმართვისუნარზე:
მონაცემები ავექსონი-ავერსის ზემოქმედების შესახებ ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე არ არსებობს.

შეფუთვა:
1 გ სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონში, 50 ფლაკონი მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:                                                                                           
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).
მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.

აბიტრაქსი 1გ+3.5მლ გამხს#1ფლ

აბიტრაქსი

ფურცელი ჩანართი

250მგ/2მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ი.მ. ინექციისთვის

500მგ/2მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ი.მ. ინექციისთვის

1გ/3.5მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ი.მ. ინექციისთვის

1გ/10მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ი.ვ. ინექციისთვის

2გ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად

 

ცეფტრიაქსონი ექვივალენტური პრეპარატი

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი

ანტიბიოტიკი, ბეტა-ლაქტამური ანტიბაქტერიული საშუალება სისტემური გამოყენებისთვის.

თერაპიული ჩვენება

ელექტიური და სპეციფიკური გამოყენებისთვის, მწვავე ბაქტერიული ინფექციებისას, რომლებიც დადასტურებულად ან სავარაუდოდ გამოწვეულია “რთული” გრამ-უარყოფითი ან შერეული ფლორით, გრამ-უარყოფითი ბაქტერიების არსებობით, რომლებიც რეიზსტენტული არიან ყველაზე გავრცელებული ანტიბიოტიკების მიმართ.

პრეპარატი განსაკუთრებით ინიშნება ზემოაღნიშნული ინფექციებისას დასუსტებულ ან/და იმუნოსუპრესიული პაციენტებისათვის. ქირურგიული ინფექციების პროფილაქტიკა.

უკუჩვენება

აბიტრაქსი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, ჰიპერმგრძნობელობით ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ.

ჰიპერმგრძნობელობა ცეფალოსპორინების ან შემავსებლების მიმართ. პენიცილინების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის შემთხვევაში, უნდა გაითვალისწინონ ჯვარედინი ალერგიის შესაძლებლობა.

ორსულ ქალებში და ბავშვთა ადრეულ ასაკში, პრეპარატის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ აუცილებლობისას და ექიმის კონტროლის ქვეშ.

ჰიპერბილირუბინემიის მქონე და დღენაკლული ახალშობილების ცეფტრიაქსონით მკურნალობა არ შეიძლება. ინ ვიტრო კვლევებში გამოჩნდა, რომ ცეფტრიაქსონი შეიძლება ნაწილობრივ ურთიერთქმედებდეს ბილირუბინის პლაზმის ალბუმინთან კავშირის რგოლებთან. ასეთ პაციენტებში შესაძლებელია ბილირუბინული ენცეფალოპათიის განვითარება.

კალციუმით მკურნალობა, კალციუმ-ცეფტრიაქსონის ნალექების რისკის გამო ახალშობილებში.

ცეფტრიაქსონი ასევე უკუნაჩვენებია შემდეგ შემთხვევებში:

• დღენაკლულ ახალშობილები კორექტირებულ 41 კვირის ასაკში (გესტაციის კვირა+სიცოცხლის კვირა)

• დროული ბავშვები (28 დღემდე)

• სიყვითლე ან ჰიპოალბუმინემია ან აციდოზი, მდგომარეობები, როდესაც შეიძლება შეიცვალოს ბილირუბინის დონე

• თუ საჭიროა ინტრავენურად კალციუმით მკურნალობა ან კალციუმის შემცველი საშუალებების ინფუზია, ცეფტრიაქსონის კალციუმთან დალექვის რისკის გამო (იხ. უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას, გვერდითი ეფექტები და დოზირება და მიღების მეთოდი).

როდესაც გამსნელის სახით გამოიყენება ლიდოკაინი, ცეფრტიაქსონის კუნთში ინექციამდე უნდა გამოირიცხოს ლიდოკაინისადმი უკუჩვენება.

უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას

როგორც სხვა ცეფალოსპორინების შემთხვევაში, გამორიცხული არ არის ანაფილაქსიური შოკი, პაციენტის ანამნეზის ფრთხილი შეგროვების შემდეგაც.

აბიტრაქსის ყოველი გრამი შეიცავს 3,6მმოლ ნატრიუმს. ეს უნდა გაითვალისწინონ პაციენტებმა, რომლებიც იცავენ დიეტას ნატრიუმის დაბალი შემცველობით.

ანტიბაქტერიული საშუალებების გამოყენებამ, აბიტრაქსის ჩათვლით, შეიძლება გამოიწვიოს დიარეა, რომელიც ასოცირებულია ჩლოსტრიდიუმ დიფფიცილე-სთან (CDAD) რომლის სიმწვავეც შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქი დიარეადან, ფატალურ კოლიტამდე.

ანტიბაქტერიული აგენტებით მკურნალობა აზიანებს ნაწლავის ნორმალურ ფლორას, იწვევს ჩ. დიფფიცილე ს გადაჭარბებულ ზრდას.

C. difficile ახდენს A და B ტოქსინების პროდუქციას, რომლებიც ხელს უწყობს ჩDAD-ს განვითარებას.

C.difficile-ს ჯაჭვები, რომლებიც აპროდუცირებს ჰიპერტოქსინს, იწვევს სიკვდილობის და ავადობის ზრდას, რადგან ეს ინფექიცები შეიძლება რეფრაქტერული იყოს ანტიმიკრობული თერაპიისადმი და შესაძლოა საჭირო გახდეს კოლექტომია.

CDAD უნდა გაითვალისწინონ ყველა პაციენტში, რომელსაც უვითარდება დიარეა ანტიბიოტიკების მიღების შემდეგ.

თუ CDAD დადასტურებული ან ნავარაუდევია, შეიძლება საჭირო გახდეს ანტიბიოტიკებით მკურნალობის შეწყვეტა. კლინიკური მდგომარეობის მიხედვით, უნდა მოხდეს სითხეების და ელექტროლიტების ადექვატური მიღება, ცილებით უზრუნველყოფა, C. difficile-ს ანტიბიოტიკებით მკურნალობა და ქირურგიული შეფასება. როგორც სხვა ანტიბიოტიკების შემთხვევაში, შეიძლება განვითარდეს რეზისტენტული მიკროორგანიზმებით გამოწვეული სუპერინფექციები. 

ნაღვლის ბუშტის ულტრასონოგრაფიული გამოკვლევებისას აღინიშნა ჩრდილები, რომლებიც შეცდომით მიიღეს ნაღვლის კენჭებად იმ პაციენტებში, რომელთა მკურნალობაც ხდებოდა რეკომენდებულზე მაღალი დოზით. ეს ჩრდილები წარმოადგენს კალციუმ-ცეფტრიაქსონის ნალექს, რომელიც ქრება აბიტრაქსით მკურნალობის დამთავრებისას. იშვიათად, ეს შედეგები ასოცირებული იყო სიმპტომებთან. სიმპტომურ შემთხვევებში რეკომენდებულია კონსერვატიული არაქირურგიული მკურნალობა. სიმპტომურ შემთხვევებში აბიტრაქსით მკურნალობის შეწყვეტა უნდა მოხდეს ფრთხილად, ექიმის მიერ.

დღენაკლულ და დროულ, 1 თვემდე ასაკის ახალშობილებში, აღწერილია ფატალური რეაქციები ცეფტრიაქსონ-კალციუმის ნალექებზე, ფილტვებსა და თირკმელებში.

ერთი მათგანი მაინც იღებდა ცეფტრიაქსონს და კალციუმს სხვადასხვა დროს და ინტრავენური მიღების სხვადასხვა ხაზით. მეცნიერული მონაცემების მიხედვით, არ არსებობს დადასტურებული სისხლძარღვშიდა დალექვის შემთხვევები, პაციენტებში, რომლებიც არ იყვნენ ახალშობილები და რომელთა მკურნალობაც ხდებოდა ცეფტრიაქსონით და კალციუმის ხსნარით ან კალციუმის შემცველი სხვა საშუალებით. in vitroკვლევებმა აჩვენა, რომ ჩვილებში არის ცეფტრიაქსონ-კალციუმის დალექვის უფრო მაღალი რისკი, ვიდრე სხვა ასაკობრივ ჯგუფებში.

ნებისმიერი ასაკის პაციენტში არ შეიძლება აბიტრაქსის შერევა და ერთდროულად გამოყენება კალციუმის შემცველ ინტრავენურ ხსნართან ერთად, ინფუზიის სხვადასხვა ხაზის ან ინფუზიის სხვადასხვა ადგილის მიუხედავად. თუმცა 28 დღეზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ცეფტრიაქსონის და კალციუმის შემცველი ხსნარების მიღება შეიძლება თანმიმდევრულად, ერთმანეთის შემდეგ, ინფუზიის სხვადასხვა ხაზის და ადგილის გამოყენებითYან თუ ერთსა და იმავე ადგილას გამოყენებისას ხდება ინფუზიის ადგილის ფიზიოლოგიური ხსნარით დამუშავება დალექვის პრევენციისთვის. თუ პაციენტი საჭიროებს განმეორებით ინფუზიას თPN კალციუმის შემცველი ხსნარებით, ექიმებმა უნდა განიხილონ ალტერნატიული ანტიბაქტერიული მკურნალობის შესაძლებლობა, რომელიც არ მოიცავს დალექვის რისკს. თუ ცეფტრიაქსონის გამოყენება აუცილებელია პაციენტში, რომელიც მოითხოვს განმეორებით კვებას, TPN ხსნარების და ცეფტრიაქსონის გამოყენება შეიძლება ერთდროულად, ინფუზიის სხვადასხვა ხაზის და ადგილის გამოყენებით. ალტერნატიულად TPN ხსნარების ინფუზია ცეფტრიაქსონის გამოყენებისას შეიძლება შეჩერდეს, სიფრთხილის დასაცავად საჭიროა ინფუზიის ადგილის გარეცხვა მიღებებს შორის (იხ. პარაგრაფი უკუჩვენება, გვერდითი ეფექტები და დოზირება და მიღების მეთოდი).

აბიტრაქსით ნამკურნალებ პაციენტებში იშვიათად აღინიშნებოდა პანკრეატიტი, გამოწვეული ბილიარული ობსტრუქციით. უმეტეს პაციენტში აღინიშნებოდა ბილიარული სტაზის და ნაღვლის შეგუბების რისკი, მაგალითად სერიოზული დაავადების ძირითად მკურნალობამდე ან ტოტალურ პარენტერულ კვებამდე. არ შეიძლება აბიტრაქსთან დაკავშირებული კატალიზატორის ან ნაღვლის თანადალექვის როლის გამორიცხვა. თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევებში საჭიროა დოზის შემცირება რეკომენდაციების მიხედვით. აბიტრაქსის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ახალშობილებში, ჩვილებსა და ბავშვებში დადგენილია დოზებისთვის, რომელიც აღწერილია პარაგრაფში დოზირება და მიღების მეთოდი. კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ცეფტრიაქსონი სხვა ცეფალოსპორინების მსგავსად, შეიძლება ათავისუფლებდეს ბილირუბინს პლაზმის ალბუმინისგან. აბიტრაქსის გამოეყნება არ შეიძლება ჩვილებში (განსაკუთრებით დღენაკლულ ახალშობილებში), რომლებსაც აღენიშნებათ ბილირუბინული ენცეფალოპათიის განვითარების რისკი.

ხანგრძლივი მკურნალობისას, საჭიროა სისხლის საერთო რაოდენობის განსაზღვრა რეგულარული ინტერვალებით.

თუ ლიდოკაინი გამოიყენება გამხსნელის სახით, ცეფტრიაქსონის ხსნარი უნდა გამოიყენონ მხოლოდ ინტრამუსკულარული ინექციით.

აბიტრაქსით მკურნალობის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს ადექვატური გამოკითხვა რათა დადგინდეს, ჰქონდა თუ არა პაციენტს წარსულში ჰიპერმგრძნობელობა ცეფალოსპორინების, პენიცილინების და სხვა მედიკამენტების მიმართ.

პროდუქტი უნდა გამოიყენონ სიფრთხილით პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ალერგია პენიცილინების მიმართ ჯვარედინი ჰიპერმგრძნობელობის შესაძლებლობის გამო, პენიცილინებსა და ცეფალოსპორინებს შორის. ორგანოების ფუნქციების უმწიფრობის გამო, დღენაკლულ ახალშობილებში არ უნდა გამოიყენონ აბიტრაქსი , დღეში 50მგ/კგ-ზე მაღალი დოზა.

როგორც სხვა ანტიბიოტიკების შემთხვევაში, ამ პრეპარატის ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება გააძლიეროს რეზისტენტული ბაქტერიები და სუპერ-ინფექციის შემთხვევაში, უნდა გამოიყენონ შესაბამისი ზომები.

ჰიპერმგრძნობელობის მწვავე რეაქციები შეიძლება მოითხოვდეს ადრენალინის გამოყენებას ან სხვა სასწრაფო ზომებს. ლიდოკაინის შემცველი პრეპარატები არ უნდა გამოიყენონ ინტრავენურად და პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ალერგია ამ ადგილობრივი ანესთეტიკის მიმართ. ინფექციის ნიშნების განვითარებისას, უნდა გამოიყოს გამომწვევი მიკროორგანიზმები და დაიწყოს მგრძნობელობის ტესტებზე დაფუძნებული შესაბამისი მკურნალობა.

უნდა ჩატარდეს თერაპიის დაწყებამდე მიღებული ნიმუშების ანალიზი, რათა დადგინდეს გამომწვევი მიკროორგანიზმების მგრძნობელობა ცეფტრიაქსონის მიმართ. აბიტრაქსზე დაფუძნებული თერაპია უნდა დაიწყოს ზემოაღნიშნული ანალიზების შედეგების მიღებამდე და აუცილებლობის შემთხვევაში შეიძლება მკურნალობის შეცვლა, ანალიზების შედეგების მიხედვით. აბიტრაქსის გამოყენებამდე სხვა ანტიბიოტიკებთან ერთად აუცილებელია სხვა მედიკამენტების გამოყენების ინსტრუქციის გაცნობა შესაძლო უკუჩვენებების, გაფრთხილებების, უსაფრთხოების ზომების და გვერდითი ეფექტების შესწავლისთვის.

საჭიროა თირკლის ფუნქციის გამოკვლევა.

ცეფალოსპორინების (ან ფართო სპექტრის სხვა ანტიბიოტიკების) გამოყენების შედეგად აღწერილია ფსევდომემბრანული კოლიტი; მნიშვნელოვანია ამ დიაგნოზის გათვალისწინება პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ დიარეა ანტიბიოტიკების გამოყენების შემდეგ.

ურთიერთქმედება

აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს თუ ბოლო დროს მიღებული გაქვთ რაიმე წამალი, ისინიც კი, რომელიც გაიცემა რეცეპტის გარეშე. 

აბიტრაქსის მაღალი დოზების ერთდროული გამოყენება მაღალაქტიურ დიურეტიკებთან ერთად (მაგ. ფუროსემიდი) არ მოქმედებდა თირკმლის ფუნქციაზე. არ არსებობს მტკიცებულება, რომ აბიტრაქსი ზრდის ამინოგლიკოზიდების თირკმლის მიმართ ტოქსიკურობას. აბიტრაქსის გამოყენების შემდეგ ალკოჰოლის მიღება იწვევს დისულფირამის მსგავს ეფექტებს; ცეფტრიაქსონი არ შეიცავს N-მეთილთიოთეტრაზოლის ჯგუფს, რომელიც მიჩნეულია ალკოჰოლის აუტანლობის და ჰემორაგიის შემთხვევების გამომწვევად სხვა ცეფალოსპორინების შემთხვევაში. აბიტრაქსის მოხსნაზე არ მოქმედებს პრობენეციდი.

In vitro კვლევების დროს, ქლორამფენიკოლთან კომბინაციაში, აღინიშნა ანტაგონისტური ეფექტები.

გამოჩნდა, რომ ექსპერიმენტულ პირობებში აღინიშნებოდა სინერგიზმი აბიტრაქსს და ამინოგლიკოზიდებს შორის, მრავალი გრამ-უარყოფითი ბაქტერიის წინააღმდეგ. ამ კავშირის გაძლიერება, მაშინაც კი თუ არ ვარაუდობენ, უნდა გაითვალისწინონ ყოველი სერიოზული ინფექციისაას, რომელიც რეზისტენტულია სხვა მკურნალობისადმი და გამოწვეულია Pseudomonas aeruginosa-ს მსგავსი ორგანიზმებით. ფიზიკური შეუთავსებლობის შედეგად, ორი პრეპარატის გამოყენება საჭიროა განცალკევებით რეკომენდებულ დოზებში.

აბიტრაქსი არ უნდა დაემატოს კალციუმის შემცველ ხსნარებს, როგორებიცაა ჰარტმანის და რინგერის ხსნარები.

არ შეიძლება კალციუმის შემცველი ხსნარების, როგორებიცაა ჰარტმანის და რინგერის, აბიტრაქსის ხსნარის რეკონსტიტუციისთვის გამოყენება ან ფლაკონის განზავება ინტრავენური გამოყენებისთვის, რადგან შესაძლებელია ნალექის წარმოქმნა.

კალციუმ-ცეფტრიაქსონის ნალექის წარმოქმნა აგრეთვე შესაძლებელია, როდესაც აბიტრაქსის შერევა ხდება კალციუმის შემცველ ხსნარებთან ი/ვ გამოყენების ერთსა და იმავე ხაზში. არ შეიძლება აბიტრაქსის გამოყენება კალციუმის შემცველ ინტრავენურ ხსნარებთან ერთად, კალციუმის განმეორებითი ინფუზიის ჩათვლით, როგორიც გამოიყენება პარენტერული კვებისას Y ხაზით. თუმცა, პაციენტებში, რომლებიც არ არიან ჩვილები, აბიტრაქსი და კალციუმის შემცველი ხსნარები შეიძლება გამოიყენონ თანმიმდევრულად, იმ პირობით, რომ ინფუზიებს შორის ხაზები დამუშავდება შესაბამისი სითხით. მოზრდილების პლაზმის და ჩვილების ჭიპის სისხლძარღვებიდან აღებული პლაზმის ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ ჩვილებში უფრო მაღალია ცეფტრიაქსონის და კალციუმის დალექვის რისკი.

ლიტერატურაში აღწერილი მონაცემების მიხედვით, ცეფტრიაქსონი შეუთავსებელია ამასკარინთან, ვანკომიცინთან, ფლუკონაზოლთან და ამინოგლიკოზიდებთან.

აბიტრაქსით მკურნალობის დროს შეიძლება აღინიშნოს კუმბსის რამდენიმე ცრუ-დადებითი რეაქცია.

აბიტრაქსმა ისევე,  როგორც სხვა ანტიბიოტიკებმა, შეიძლება გამოიწვიოს გალაქტოზემიის ტესტის ცრუ-დადებითი შედეგი.

ამის მსგავსად, შარდში გლუკოზის აღმოჩენის არაენზიმური მეთოდებით შეიძლება გამოვლინდეს ცრუ-დადებითი შედეგები. ამის გამო, შარდში გლუკოზის დონის განსაზღვრა აბიტრაქსით მკურნალობის დროს ხდება ენზიმური მეთოდით. ცეფტრიაქსონმა შეიძლება ხელი შეუშალოს  ჰორმონული ორალური კონტრაცეპტივების მოქმედებას. აქედან გამომდინარე მკურნალობის დროს და შემდეგ, რამდენიმე თვის განმავლობაში, რეკომენდებულია კონტრაცეფციის დამატებითი მეთოდების გამოყენება (არაჰორმონალური).

სპეციალური გაფრთხილებები

აბიტრაქსის დაახლოებით 56% გამოიყოფა შარდთან ერთად, დანარჩენი 44%, ნაღველთან ერთად, მიკრობიოლოგიურად აქტიური ფორმით. განავალში ძირითადად წარმოდგენილია არააქტიური ფორმით. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას, პრეპარატის უფრო მეტი რაოდენობა გამოიყოფა ნაღვლის სადინრებით, განავალთან ერთად. ამ შემთხვევაში ნახევარგამოყოფის პერიოდი  მხოლოდ მცირედ იზრდება, უმეტეს შემთხვევაში აუცილებელი არ არის აბიტრაქსის დოზის შემცირება, თუ ღვიძლის ფუნქცია ნორმალურია. მხოლოდ თირკმლის მძიმე უკმარისობის შემთხვევაში (კრეატინინის კლირენსი ≤10მლ/წთ) ყოველ 24 საათში მიღებული დოზის რაოდენობა უნდა განახევრდეს.

სხვა ცეფალოსპორინების მსგავსად, აღინიშნა ცეფტრიაქსონის ნაწილობრივი ურთიერთქმედება ბილირუბინის პლაზმის ალბუმინთან კავშირის ადგილებზე.

მესამე თაობის ცეფალოსპორინები, როგორც სხვა ბეტა-ლაქტამები, იწვევენ მიკრობულ რეზისტენტობას და ამ შემთხვევაში ის უფრო მაღალია ოპორტუნისტული ორგანიზმების მიმართ, გენსაკუთრებით Eნტერობაცტერიაცეაე და Pსეუდომონას, იმუნოსუპრესიულ ინდივიდებში და უფრო სავარაუდოა თუ ერთად გამოიყენება რამდენიმე ბეტა-ლაქტამური საშუალება.

როგორც ნებისმიერი ანტიბიოტიკოთერაპიისას, ხანგრძლივი მკურნალობის დროს საჭიროა სისხლის სურათის რეგულარული შემოწმება.

უკიდურესად იშვიათ შემთხვეევბში, მაღალი დოზებით ნამკურნალებ პაციენტებში, ნაღვლის ბუშტის ულტრაბგერით გამოსახულებაზე, ჩანს ბუშტის გამსხვილების ნიშნები. ეს მდგომარეობა სწრაფად განიცდის რეგრესს მკურნალობის შეწყვეტის ან დასრულებისას. იმ შემთხვევაშიც თუ ეს აღმოჩენები სიმპტომურია, რეკომენდებულია, სუფთად კონსერვატიული მკურნალობა.

ცეფალოსპორინებით მკურნალობის დროს, აღინიშნა კუმბსის რამდენიმე დადებითი რეაქცია (ზოგჯერ ცრუ).

ორსულობა და ლაქტაცია

ნებისმიერი მედიკამენტის მიღებამდე რჩევა ჰკითხეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

ცეფტრიაქსონი აღწევს პლაცენტურ ბარიერში. ქალის ორსულობის დროს უსაფრთხოება დადგენილი არ არის. ცხოველების რეპროდუქციულ კვლევებში არ გამოჩნდა ემბრიოტოქსიკურობის, ფეტოტოქსიკურობის ან ტერატოგენურობის მოვლენები და გვერდითი ეფექტები მდედრების და მამრების ფერტილობაზე, მშობიარობასა და პერინატალურ და პოსტნატალურ განვითარებაზე. პრიმატებში არ აღინიშნა ემბრიოტოქსიკურობა და ტერატოგენურობა.

ცეფტრიაქსონის დაბალი კონცენტრაცია გამოიყოფა ლაქტატში. აქედან გამომდიანრე აბიტრაქსის გამოყენებისას მეძუძურ ქალებში, საჭიროა სიფრთხილე.

ორსულ ქალებში, ლაქტაციის პერიოდში და ადრეულ ბავშვობაში, პროდუქტის მიღება საჭიროა აუცილებლობის შემთხვევაში და ექიმის უშუალო კონტროლით.

გავლენა ტრანსპორტის მართვაზე და მექანიზმების გამოყენებაზე

რადგან ზოგჯერ აბიტრაქსი იწვევს ძილიანობას, შეიძლება ხელი შეეშალოს ავტომობილის მართვის და მექამიზმების გამოყენების უნარს.

დოზირება და მიღების მეთოდი

კალციუმის შემცველი განმზავებლები (მაგ. რინგერის ხსნარი ან ჰარტმანის ხსნარი) არ უნდა გამოიყენონ ცეფტრიაქსონის ფლაკონების რეკონსტიტუციისთვის ან შემდგომი განზავებისთვის ი/ვ მიღებისას, რადგან შეიძლება წარმოიქმნას ნალექი. ცეფტრიაქსონის და კალციუმის ნალექების წარმოქმნა აგრეთვე შესაძლებელია, როდესაც ცეფტრიაქსონის არევა ხდება კალციუმის შემცველ ხსნარებთან ი/ვ გამოყენებისას. აქედან გამომდინარე ცეფტრიქსონი და კალციუმის შემცველი ხსნარები არ უნდა აურიონ და ერთად არ უნდა გამოიყენონ (იხ. უკუჩვენებები, არასასურველი ეფექტები და დოზირება და მიღების მეთოდი).

სტანდარტული თერაპიული დოზირება

მოზრდილების და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები: რეკომენდებული დოზაა აბიტრაქსი 1გ დღეში ერთხელ (ყოველ 24 საათში). ყველაზე სერიოზულ შემთხვეებში ან საშუალოდ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციებისას დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღეში 4გ-მდე ერთი ხსნარით.

ახალშობილები (2 კვირის ასაკამდე): დღიური დოზაა 20-50მგ/კგ ერთ მიღებაზე, მათი ენზიმური სისტემის მოუმწიფებლობის გამო დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 50მგ/კგ-ს (იხ.პარაგრაფი 4.4).

ბავშვები (3 კვირიდან 12 წლამდე): დღიური დოზა შეიძლება მერყეობდეს 20-80მგ/კგ-მდე. ინტრავენური დოზისას 50მგ/კგ. რეკომენდებულია პერფუზიის გახანგრძლივება 30 წუთამდე.

50კგ-ზე მეტი წონის ბავშვებში შესაძლებელია მოზრდილების დოზის გამოყენება.

ხანდაზმულები: ხანდაზმულ პაციენტებში მოზრდილების დოზირების სქემის ცვლილება საჭირო არ არის. მკურნალობის დრო დამოკიდებულია ინფექციის მიმდინარეობაზე. 

როგორც სხვა ანტიბიოტიკოთერაპიისას, ზოგადად, აბიტრაქსის მიღების დრო არ უნდა აჭარბებდეს 48-72 საათს, ტემპერატურის დაწევის ან ბაქტერიების სრული  განადგურების შემდეგ.

ქირურგიული ინფექციების პროფილაქტიკა

პოსტქირურგიული ინფექციების პრევენციისთვის გამოიყენება 1გ ი/მ ან 1-2გ ი/ვ, ოპერაციამდე ერთი საათით ადრე ქირურგიული კონტამინაციის ტიპის და რისკის მიხედვით.

დოზირება ცალკეულ შემთხვევებში

თირკმლის უკმარისობა: ინდივიდებში კრეატინინის კლირენსით >10მლწთ, დოზირება შეიძლება იგივე დარჩეს. თუ კრეატინინის კლირენსი არის 10მლ/წთ ან ნაკლები,  შესაძლებელია დღეში მაქსიმუმ 2გ-ს მიღება.

ღვიძლის უკმარისობა: ნორმალური დოზირება

ღვიძლის და თირკმლის უკმარისობა: შეამოწმეთ ცეფტრიაქსონის პლაზმური კონცენტრაციები.

დღენაკლულ ახალშობილები: მაქსიმუმ 50მგ/კგ დღეში ერთხელ.

მიღების მეთოდი

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, პრეპარატი უნდა გამოიყენონ გახსნის შემდეგ, დაუყოვნებლივ. თუ გახსნილი პრეპარატის გამოყენება მაშინვე არ ხდება, შენახვის და დროის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენებაზე  პასუხისმგებელია მომხმარებელია. ამ პრეპარატის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა 2-8°Cტემპერატურაზე გრძელდება გახსნის შემდეგ 24 საათი და 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, 6 საათი.

ფერი შეიძლება იცვლებოდეს მკრთალი ყვითლიდან ქარვისფერამდე, კონცენტრაციის და შენახვის დროის მიხედვით. ეს მახასიათებელი არ მოქმედებს პრეპარატის ეფექტურობასა ან ამტანობაზე.

ხსნარი ინტრამუსკულარული გამოყენებისთვის

ინტრამუსკულური ინექციისთვის აბიტრაქსი ი/მ განაზავეთ შესაბამის გამხსნელში (ლიდოკაინი 1%); აბიტრაქსი 250მგ და 500მგ შეავსეთ 2 მლ-მდე,  აბიტრაქსის - 1გ - 3,5 მლ-მდე: საჭიროა მიღებული ხსნარის ღრმა ინექცია, დუნდულა კუთში, შემდეგი ინექცია უნდა გაკეთდეს მეორე კუნთში.

ლიდოკაინიანი ხსნარის ინტრავენური გამოყენება არ შეიძლება.

ხსნარი ინტრავენური გამოყენებისთვის

ინტრავენური ინექციისთვის, აბიტრაქსი - განაზავეთ შესაბამის ხსნარში (საინექციო წყალი) მიიღეთ 10მლ აბიტრაქსი - 1გ, ვენაში ინექცია საჭიროა გაგრძელდეს 2-4 წუთის განმავლობაში.

საინფუზიო ხსნარი

ინტრავენური პერფუზიისთვის, 2გ აბიტრაქსი განაზავეთ  40მლ კალიცუმის იონებისგან თავისუფალ ხსნარში (ფიზიოლოგიური ხსნარი, გლუკოზის 5-10% ხსნარი, ლავულოზის 5% იანი ხსნარი, დექსტროზის ხსნარი 6%, Nაჩლ 0.45%+გლუკოზა 2,5% ხსნარი).

პერფუზია უნდა გაგრძელდეს მინიმუმ 30 წუთი.

აბიტრაქსის ხსნარი არ უნდა აურიონ სხვა ანტიმიკრობული პრეპარატის შემცველ ხსნარში ან ზემოაღწერილი გამხსნელებისგან განსხვავებულ ნივთიერებაში შესაძლო შეუთავსებლობის გამო.

ჭარბი დოზირება

ჭარბი დოზირების შემთხვევაში შეიძლება გამოვლინდეს გულისრევა, Eღებინება და დიარეა. ცეფტრიაქსონის კონცენტრაციის შემცირება შეუძლებელია ჰემოდიალიზით ან პერიტონეალური დიალიზით. არ არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი. მკურნალობა სიმპტომურია.

აბიტრაქსის შემთხვევითი ჭარბი დოზირებისას სასწრაფოდ აცნობეთ თქვენს ექიმს ან მიმართეთ უახლოეს საავადმყოფოს.

თუ გაქვთ რაიმე ეჭვი ცეფტრიაქსონ ABჩ-ს გამოყენებაზე, დაუკავშირდით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

გვერდითი ეფექტები

როგორც ყველა პრეპარატი, აბიტრაქსიც შეიძლება იწვევდეს გვერდით ეფექტებს, თუმცა ისინი ყველას არ უვითარდება.

გვერდითი ეფექტები ჩვეულებრივ მსუბუქი და ხანმოკლეა.

სისტემური გვერდითი ეფექტები:

გასტროინტესტინური დაავადებები: (შემთხვევათა დაახლოებით 2%): უფორმო განავალი, დიარეა, გულისრევა, ღებინება, სტომატიტი, გლოსიტი, ძალიან იშვიათად ნაღვლის გასქელება.

ჰემატოლოგიური ცვლილებები: (დაახლოებით 2%): ეოზინოფილია, ლეიკოპენია, გრანულოციტოპენია, ანემია, თრომბოციტოპენია. უცნობი სიხშირე: აღწერილია აგრანულოციტოზის (

კანის რეაქციები: (დაახლოებით 1%): ეგზანთემა, ალერგიული დერმატიტი, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ოედემა. უცნობი სიხშირე: აღწერილია კანის სერიოზული გვერდითი რეაქციები (მულტიფორმული ერითემა, სტივენს-ჯონსონის ან ლაიელის სინდრომი/ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი).

სხვა გვერდითი ეფექტები: ცეფალალგია, თავბრუსხვევა და ძილიანობა, ნაღვლის ბუშტში ცეფტრიაქსონ-კალციუმის სიმპტომური ნალექები, ღვიძლის ენზიმების მომატება, გლუკოზურია, ჰემატურია, ოლიგურია, შრატში კრეატინინის დონის მომატება, სასქესო ტრაქტის მიკოზი, კანკალი, ცხელება და ანაფილაქსიური ან ანაფილაქტოიდური რეაქციები, როგორიცაა ბრონქოსპაზმი.

ცეფტრიაქსონი არ უნდა აურიონ და ერთდროულად არ უნდა გამოიყენონ კალციუმის შემცველ პრეპარატებთან ერთად, ინფუზიის სხვადასხვა ხაზის ჩათვლით.

იშვიათად, აღწერილია სერიოზული გვერდითი რეაქციები და ზოგ შემთხვევაში ფატალური გამოსავალი, დღენაკლულ და დროულად დაბადებულ ახალშობილებში (ასაკი

ახალშობილებში, დალექვის მაღალი რისკი გამოწვეულია მათი პლაზმის მცირე მოცულობით და ცეფტრიაქსონის უფრო ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდით, მოზრდილებთან შედარებით (იხ. პარაგრაფი უკუჩვენებები და სპეციალური უსაფრთხოების ზომები).

შეიძლება განვითარდეს სუპერინფექციები, რომლებიც გამოწევულია ცეფტრიაქსონის მიმართ რეზისტენტული მიკროორგანიზმებით (ჩანდიდა, სოკოები ან სხვა რეზისტენუტული მიკროორგანიზმები). აბიტრაქსით მკურნალობის დროს ჩლოსტრიდიუმ დიფფიცილე-თი გამოწვეული იშვიათი გვერდითი ეფექტი არის ფსევდომემბრანული კოლიტი. აქედან გამომდინარე, პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ დიარეა, ანტიბაქტერიული აგენტების გამოყენების შემდეგ, აუცილებელია ამ დაავადების განვითარების შესაძლებლობის გათვალისწინება.

აღწერილია თირკმელში დალექვის ძალიან იშვიათი შემთხვევები, განსაკუთრებით 3 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ მაღალი დღიური დოზებით (მაგ. ≥80მგ/კგ დღეში) ან ტოტალური დოზა აჭარბებდა 10გ-ს და აღინიშნებოდა მაღალი რისკ-ფაქტორები (მაგ., სითხის შემცირება, წოლითი შეზღუდვა და სხვ.) დალექვის რისკი იზრდება დეჰიდრატირებულ ან იმობილიზებულ პაციენტებში. ეს მოვლენა შეიძლება იყოს სიმპტომური ან ასიმპტომური, შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის უკმარისობა და ანურია და შექცევადია აბიტრაქსის შეწყვეტის შემდეგ.

აღინიშნა ცეფტრიაქსონ-კალციუმის მარილების დალექვა ნაღვლის ბუშტში, ძირითადად პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ რეკომენდებულზე მაღალი დოზით. ბავშვებში კვლევებმა აჩვენა სხვადასხვა დალექვის ეფექტები, ინტრავენური მიღებისას, რომელიც ზოგ კველვაში იყო 30%-ზე მაღალი. ინსიდენსი დაბალია ნელი ინფუზიისას (20-30 წუთი). ეს ეფექტი ჩვეულებრივ ასიმპტომურია, მაგრამ იშვიათ შემთხვევებში დალექვას ახლდა კლინიკური სიმპტომები, როგორებიცაა ტკივილი, გულსირევა და ღებინება. ამ შემთხვევებში რეკომენდებულია სიმპტომური მკურნალობა. დალექვა ჩვეულებრივ შექცევადია ცეფტრიაქსონის მირების შეწყვეტის შემდეგ.

აღწერილია პანკრეატიტის იზოლირებული შემთხვევები.

კოაგულაციის დარღვევები აღწერილია ძალიან იშვიათად.

ადგილობრივი გვერდითი ეფექტები

იშვიათ შემთხევევბში, ინტრავენური მიღების შემდეგ, აღინიშნა ფლებიტი; ამ რეაქციების პრევენცია შესაძლებელია ნელი ინექციით (2-4 წუთი).

ინტრამუსკულური ინექცია ლიდოკაინის გარეშე მტკივნეულია.

წინასწარგანწყობილ ინდივიდებში შეიძლება განვითარდეს ჰიპერმგრძნობელობა.

გავლენა დიაგნოსტიკურ ტესტებზე

აბიტრაქსით კურნალობის დროს, აღინიშნა კუმბსის რამდენიმე დადებითი რეაქცია (ზოგჯერ ცრუ).

ამის მსგავსად, შარდში გლუკოზის აღმოჩენის არაენზიმური მეთოდებით შეიძლება გამოვლინდეს ცრუ-დადებითი შედეგები. ამის გამო, შარდში გლუკოზის დონის განსაზღვრა აბიტრაქსით მკურნალობის დროს ხდება ენზიმური მეთოდით.

შეფუთვაში მითითებული გამოყენების ინსტრუქციის დაცვა ამცირებს გვერდითი ეფექტების რისკს.

თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი გამწვავდება, ან აღნიშნავთ რაიმე ეფექტს, რომელიც მოცემული არ არის ამ ბროშურაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

ვარგისობის ვადა და შენახვა

ვარგისობის ვადა: იხილეთ შეფუთვაზე ვარგისობის ვადა.

ყურადღება: არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე დაბეჭდილი ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ. ვარგისობის ვადა ეხება შეფუთვაში სწორად შენახულ პრეპარატს.

აღდგენილი ხსნარისთვის იხილეთ “გამოყენების მეთოდი”:.

პრეპარატები გადაგდებული არ უნდა იქნას საყოფაცხოვრებო ნაგავთან ერთად. ჰკითხეთ ფარმაცევტს როგორ გაანადგუროთ არასაჭირო მედიკამენტები, ეს ხელს შეუწყობს გარემოს დაცვას.

ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილზე.

შემადგენლობა

აბიტრაქსი 250მგ/2მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის დასამზადებლად ი.მ ინექციისთვის

ფხვნილის ფლაკონი შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: დინატრიუმ ცეფტრიაქსონი 3.5H2O 298.2მგ შეესაბამება ცეფტრიაქსონს 250მგ;

გამხსნელის ფლაკონი შეიცავს ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდს.

აბიტრაქსი 500მგ/2მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის დასამზადებლად ი.მ. ინექციისთვის

ფხვნილის ფლაკონი შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: დინატრიუმ ცეფტრიაქსონი 3.5H2O 596.5მგ შეესაბამება ცეფტრიაქსონს 500მგ;

გამხსნელის ფლაკონი შეიცავს ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდს.

აბიტრაქსი 1გ/3.5მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის დასამზადებლად ი.მ. ინექციისთვის

ფხვნილის ფლაკონი შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: დინატრიუმ ცეფტრიაქსონი 3.5H2O 1.193გ შეესაბამება ცეფტრიაქსონს 1გ;

გამხსნელის ფლაკონი შეიცავს ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდს.

აბიტრაქსი 1გ/10მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის დასამზადებლად ი.ვ. ინექციისთვის

ფხვნილის ფლაკონი შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: დინატრიუმ ცეფტრიაქსონი 3.5H2O 1.193გ შეესაბამება ცეფტრიაქსონს 1გ;

გამხსნელის ფლაკონი საინექციო წყალს.

აბიტრაქსი 2გ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის დასამზადებლად

ფლაკონი შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: დინატრიუმ ცეფტრიაქსონი 3.5H2O 2.386 შეესაბამება ცეფტრიაქსონს 2გ;

კონტეინერის ბუნება და შეადგენლობა

აბიტრაქსი 250მგ/2მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის დასამზადებლად ი.მ. ინექციისთვის:

1 ფლაკონი ფხვნილით + 1 ფლაკონი 2მლ გამხსნელით.

აბიტრაქსი 500მგ/2მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის დასამზადებლად ი.მ. ინექციისთვის:

1 ფლაკონი ფხვნილით +1 ფლაკონი 2მლ გამხსნელით.

აბიტრაქსი 1გ/3.5მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის დასამზადებლად ი.მ. ინექციისთვის:

1 ფლაკონი ფხვნილით + 1 ფლაკონი 3.5მლ გამხსნელით.

აბიტრაქსი 1გ/10მლ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის დასამზადებლად ი.ვ. ინექციისთვის:

1 ფლაკონი ფხვნილით + 1 ფლაკონი 10მლ გამხსნელით.

აბიტრაქსი 2გ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის დასამზადებლად:

1 ფლაკონი ფხვნილით.

მწარმოებელი

laboratorio farmaceutiko c.t.s.r.l.-via dante aligieri 71,

18038 sanremo (im)

წარმოება,შეფუთვა დ პარტიის გამოშვება

B.laboratorio farmaceutiko c.t.s.r.l.-via ariosto 17-18038 sanremo (im) italia